Léo Ferré — Est-ce ainsi que les hommes vivent ? songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Est-ce ainsi que les hommes vivent ?" van Léo Ferré.

Songteksten

Tout est affaire de décor, changer de lit, changer de corps
À quoi bon puisque c’est encore moi qui moi-même me trahis?
Moi qui me traîne et m'éparpille et mon ombre se déshabille
Dans les bras semblables des filles où j’ai cru trouver un pays.
Coeur léger, coeur changeant, coeur lourd
Le temps de rêver est bien court
Que faut-il faire de mes jours? Que faut-il faire de mes nuits?
Je n’avais amour ni demeure, nulle part où je vive ou meure
Je passais comme la rumeur, je m’endormais comme le bruit.
C'était un temps déraisonnable, on avait mis les morts à table
On faisait des châteaux de sable, on prenait les loups pour des chiens
Tout changeait de pôle et d'épaule, la pièce était-elle ou non drôle?
Moi si j’y tenais mal mon rôle, c'était de n’y comprendre rien.
Est-ce ainsi que les hommes vivent? Et leurs baisers au loin les suivent
Dans le quartier Hohenzollern, entre la Sarre et les casernes
Comme les fleurs de la luzerne fleurissaient les seins de Lola
Elle avait un coeur d’hirondelle sur le canapé du bordel
Je venais m’allonger près d’elle, dans les hoquets du pianola.
Le ciel était gris de nuages, il y volait des oies sauvages
Qui criaient la mort au passage, au-dessus des maisons des quais
Je les voyais par la fenêtre, leur chant triste entrait dans mon être
Et je croyais y reconnaître du Rainer Maria Rilke.
Est-ce ainsi que les hommes vivent? Et leurs baisers au loin les suivent.
Elle était brune elle était blanche
Ses cheveux tombaient sur ses hanches
Et la semaine et le dimanche, elle ouvrait à tous ses bras nus
Elle avait des yeux de faïence, elle travaillait avec vaillance
Pour un artilleur de Mayence qui n’en est jamais revenu.
Il est d’autres soldats en ville et la nuit montent les civils
Remets du rimmel à tes cils, Lola qui t’en iras bientôt
Encore un verre de liqueur, ce fut en avril à cinq heures
Au petit jour que dans ton coeur, un dragon plongea son couteau
Est-ce ainsi que les hommes vivent? Et leurs baisers au loin les suivent.

Songtekstvertaling

Het draait allemaal om inrichting, van Bed wisselen, van lichaam wisselen.
Wat heeft het voor zin, omdat ik het nog steeds ben die me verraadt?
Ik die me sleept en mij en mijn schaduw uitkleedt
In dezelfde armen van de meisjes waar ik dacht een land te hebben gevonden.
Licht hart, veranderend hart, zwaar hart
De tijd om te dromen is erg kort
Wat moet ik doen met mijn dagen? Wat moet ik doen met mijn nachten?
Ik had geen liefde, geen verblijfplaats, geen plek waar ik leef of sterf
Ik ben net als het gerucht in slaap gevallen.
Het was een onredelijke Tijd, we hadden de doden aan tafel gezet.
We maakten zandkastelen, we namen wolven voor honden.
Alles veranderde van stok en schouder, was het spel grappig of niet?
Als ik er niet om gaf, was mijn rol het niet te begrijpen.
Leven mannen zo? En hun kussen in de verte volgen hen.
In het district Hohenzollern, tussen Saarland en de kazerne
Toen de Alfalfa bloemen de borsten van Lola stroomden.
Ze had een slikhart op de bank van het bordeel.
Ik lag naast haar, in de hik van de pianola.
De hemel was grijs met wolken, er vlogen wilde ganzen
Die dood riep in het voorbijgaan, boven de huizen van de dokken
Ik kon ze uit het raam zien, hun droevige lied kwam in mijn wezen
En ik dacht dat ik Rainer Maria Rilke herkende.
Leven mannen zo? En hun kussen in de verte volgen hen.
Ze was bruin ze was blank
Haar haar viel op haar heupen.
En op weekdagen en zondagen, opende ze al haar blote armen
Ze had aarden ogen, ze werkte dapper.
Voor een hoofdschutter die nooit meer terugkwam.
Er zijn andere soldaten in de stad en ' s nachts Burgers
Doe wat mascara op je wimpers, Lola, je zult snel weg zijn.
Nog een glas drank, het was in April om vijf uur.
Bij dageraad stak een draak zijn mes in je hart.
Leven mannen zo? En hun kussen in de verte volgen hen.