León Benavente — Ser Brigada songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ser Brigada" van León Benavente.
Songteksten
Se conocieron en el parque del Retiro en 1992
Ella llevaba un vestido de flores
Él parecía ser un sufridor
Y entre gente que se aburre pronto de todo
Y gente que no acaba nunca nada
Decidieron pasar juntos las noches
Y ser más que pareja, ser brigada
Y ocurrió así
Robaron un R5
Y se fueron buscando el calor
Llegaron al desierto de Almería y ese día
Se cubría con todo el vapor del mar
Subieron a la montaña más alta
Y gritaron sus nombres en bucle
Prendieron mecha a fuegos artificiales
Que los dejaron cegados por las luces
Y sintieron que la carretera se alejaba
Y que aún no estaban en ningún lugar
Que eran los coches y los árboles
Lo único que les hacía avanzar
Y ocurrió así
Ella dijo: «Contaré hasta tres
Y si en ese momento no hemos parado
Nada nos va a detener
Uno, dos…»
Uno, dos…
Bien pudo ser cosa de magia
Cuando se transformaron en bestias:
Él en un lobo feroz y ella en un pájaro con cresta
Llegaban las malas noticias de todas las partes del mundo
Y a ellos solo les preocupaba ser felices siendo fieras en su refugio
Y ocurrió así
Ella solía cantar cuando a él le faltaba valor
Crearon su propia sinfonía y su melodía
Se escuchaba desde Lisboa a Perpiñán
De La Coruña a Gibraltar
De Madrid…
Al cielo solía mirar como a la serie negra de Goya
«¿De qué nos sirve luchar si nunca haremos historia?»
Y vieron que incluso las flores tienen su parte decadente
«Que se pudra este ramo de rosas
Pero no antes que usted, Señor Presidente»
Y ocurrió así
Llegaban nuevas ideas, que no eran nuevas, sino recicladas
La gente moderna ya no era moderna, sino anticuada
«¿Para qué?, ¿para qué volver?
¿Para qué si aquí hay mucho más
De lo que siempre quisimos tener?»
Songtekstvertaling
Ze ontmoetten elkaar in Retiro Park in 1992.
Ze droeg een bloemenjurk.
Hij leek een lijder te zijn.
En onder mensen die snel genoeg krijgen van alles
En mensen die nooit iets beëindigen
Ze besloten de nachten samen door te brengen.
En wees meer dan een paar, wees een brigade
En het gebeurde zo.
Ze hebben een R5 gestolen.
En ze gingen op zoek naar de hitte
Ze kwamen aan in de woestijn van Almeria en die dag
Het was bedekt met alle zeestoom
Ze klommen naar de hoogste berg.
En ze riepen hun namen in een lus.
Ze staken een lont aan voor vuurwerk.
Die hen verblindde door het licht
En ze voelden dat de weg bewoog.
En dat ze nog nergens waren
Dat waren de auto ' s en de bomen.
Het enige waardoor ze vooruit gingen
En het gebeurde zo.
Ze zei: "Ik tel tot drie
En als we op dat moment niet gestopt zijn
Niets zal ons tegenhouden.
Een, twee…»
Een, twee…
Het had magie kunnen zijn.
Toen zij in beesten veranderden:
Hij in een woeste wolf en zij in een kuifvogel
Slecht nieuws kwam van over de hele wereld
En het enige waar ze om gaven was dat ze gelukkig waren in hun schuilplaats.
En het gebeurde zo.
Ze zong altijd als hij geen moed had.
Ze creëerden hun eigen symfonie en melodie
Het werd gehoord van Lissabon naar Perpignan
Van La Coruña tot Gibraltar
Van Madrid…
To heaven I used to look like Goya ' s Black Series
"Wat hebben we aan vechten als we nooit geschiedenis schrijven?»
En ze zagen dat zelfs bloemen hun decadente deel hebben.
"Laat dit boeket rozen Rotten
Maar niet voor u, mijnheer De Voorzitter.»
En het gebeurde zo.
Nieuwe ideeën kwamen, niet nieuw, maar gerecycled
Moderne mensen waren niet langer modern, maar ouderwets.
"Waarvoor? waarom terugkomen?
Wat als er hier zoveel meer is?
Van wat we altijd al wilden hebben?»