Le luci della centrale elettrica — Nei garage a Milano nord songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nei garage a Milano nord" van Le luci della centrale elettrica.
Songteksten
I semafori cominciavano a lampeggiare
centimetri tra le nostre bocche
con un contratto andato a male
le istruzioni per abbracciarsi
e per ballare negli scompartimenti delle metropolitane
sarà l’effetto serra il nostro carcere speciale
le fotocopie del cielo milanese
che Milano era veleno, che Milano era veleno
era un deserto al contrario
un cielo notturno illuminato a giorno
da stelle cianotiche da stelle con tuo nome
le insegne luminose e i tifosi violenti
arruoliamo i brigatisti
arroghiamo i brigatisti
arruoliamo i brigatisti.
Nei bar deserti sui navigli
la curiosità ci divorava
e staremo ad abbaiare a questo cielo da rottamare
abiteremo in un centro sociale
affacciato sulle discariche e sul mare
ma lavoreremo ancora in nero
Milano era veleno, Milano era veleno
era un deserto al contrario
un cielo notturno illuminato a giorno
da stelle militanti da stelle deficienti
dalle p-38 caricate a sale
Milano da bere
Milano da pere
amori interinali
e poliziotti di quartiere
nei bar deserti sui navigli
per ammazzare il tempo ci siamo sconvolti
Nei garage a Milano nord
Chi odia i Terroni.
Chi ha crisi interiori.
Chi scava nei cuori.
Chi legge la mano.
Chi regna sovrano.
Chi suda e chi lotta.
Chi mangia una volta.
Chi gli manca una casa.
Chi vive da solo.
Chi prende assai poco.
Chi gioca col fuoco.
Chi vive in calabria.
Chi vive d’amore.
Chi prende i sessanta.
Chi arriva all’ottanta.
Chi muore a lavoro.
Chi muore a lavoro.
Chi muore a lavoro.
Chi muore a lavoro.
Songtekstvertaling
De lichten begonnen te flitsen tussen onze monden met een contract dat slecht afliep, de instructies voor knuffelen en dansen in de zakken van de metropolitan zal het broeikaseffect zijn, onze gevangenis speciale fotokopieën van de hemel Milano het was vergif, dat Milan was het gif was een wildernis, een nachtelijke hemel verlicht door sterren cianotische van de sterren met uw naam, het insigne en heldere en gewelddadige fans roepen de botsende arroghiamo het roepen van de botsingen.
In de bar van de woestijnen op de navigli, de nieuwsgierigheid en we aten en we zijn blaffen naar de hemel om gesloopt te worden, we leven in een sociaal centrum met uitzicht op de stortplaats en in de zee, maar we werken nog steeds in het zwart Milano vergif, Milaan vergif was een woestijn, een nachtelijke hemel verlicht door de sterren, de militanten van de sterren sukkels van de p-38-geladen, zout-Milaan te drinken Milaan door pere houdt van tijdelijke werknemers en de politie district, en in de bar van de woestijnen op de grachten om de tijd te doden zijn we boos In de garage een Milano nord Die een hekel aan de zuid-italianen.
Die innerlijke crises heeft.
Die in harten graaft.
Die de hand leest.
Die regeert soeverein.
Die zweet en vecht.
Die een keer eet.
Die geen thuis heeft.
Die alleen woont.
Die weinig nodig heeft.
Die met vuur speelt.
Die in Calabrië woont.
Die leeft door liefde.
Wie krijgt de zestig.
Die de tachtig haalt.
Die sterft op het werk.
Die sterft op het werk.
Die sterft op het werk.
Die sterft op het werk.