Le Luci Della Centrale Elettrica — Per respingerti in mare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Per respingerti in mare" van Le Luci Della Centrale Elettrica.
Songteksten
Forse il nostro viaggio porta un po' più lontano
Tu sorridevi agli autovelox
E mi spedivi contro, spedivi contro il pentagono
I tuoi aerei pieni di armi e di beni materiali
Le parole d’amore delle centrali nucleari
E tutti gli altri Vietnam che per le trasfusioni
Vuoi la vernice rossa, perchè è più coreografica
Quando mi hai detto che sono come l’edera
Quando ti ho detto che sei come l’edera
E hai deciso che sei lesbica
I tuoi pensieri sono spesso
Dello stesso materiale del cielo di milano
Sventolano dei fazzoletti bianchi dalle finestre
Quando passiamo, per salutarci o perchè si arrendono
E tutti i nostri no dove vuoi che ci portino
E tutti i nostri no dove vuoi che ci portino
E neanche se ti pagano, ma tanto non ti pagano
E neanche se ti pagano, ma tanto non ti pagano
E neanche se ti pagano, ma tanto non ti pagano
E neanche se ti pagano, ma tanto non ti pagano
E il motore eterno del nostro furgone
Le ombre rosse, il tono della tua voce
Che era per rischiarare sulle puttane in viale Europa
Ricominciava a nevicare su questo schifo di amore
Era per respingerti in mare
Per farmi tempesta e lente rappresaglie
Come tante utilitarie per conformarsi ad un certo modello di dolore
Per un malinteso senso del progresso
Per un difetto di fabbricazione
Nei cieli di Regina Coeli e nei negozi chiusi
Dove cazzo siete andati tutti?
I vostri sguardi che fondevano i metalli
E i camionisti addormentati su di noi ai 110
I nubifragi tra le tue ciglie e il guard-rail
Come vorrei
I tuoi fuochi artificiali, le tue cazzo di canzoni commerciali
Ci troveremo davanti ai nostri muri dei pianti
Oppure uccisi da Putin
E quanto costano…
I tuoi amici che si contano sui petali di quei fiori che quando soffi si
disfano, gli aerei per Palermo fermi a prendere freddo
Dieci grammi nel tuo reggiseno, i pescherecci che non tornano, quei lunghi mesi
immobili, santi, raccoglitori di pomodori, le bombe al fosforo
Quei momenti che respiravamo forte come se stessimo correndo, come per
commemorare i tuoi capelli lunghissimi
I lavori irregolari, i militiari iraniani, i tramonti che hanno dei colori
chimici
I detenuti morti, i venti forti dei deserti libici, i venti che incendiano i
campi nomadi, le meteoriti, le navi ferme immobili tra l’Italia,
Malta e la Libia
I primi fari antinebbia, le nostre ultime bufere violente, le guardie notturne
che vanno a dormire
Non c'è niente da capire, non c'è niente da capire
Songtekstvertaling
Misschien gaat onze reis wat verder.
Je lachte naar snelheidscamera ' s.
En je stuurde me tegen het Pentagon.
Uw vliegtuigen vol wapens en materiële goederen
De woorden van liefde voor kerncentrales
En al het andere Vietnam dat voor transfusies
Je wilt de rode verf, omdat het meer choreografisch is.
Toen je zei dat ik net Ivy was.
Toen ik zei dat je net Ivy was.
En je besloot dat je lesbisch was.
Uw gedachten zijn vaak
Van hetzelfde materiaal als de lucht van Milaan
Ze zwaaien met witte zakdoeken uit de ramen.
Als we passeren, om afscheid te nemen of omdat ze opgeven
En al onze Nee, waar wil je dat ze ons heen brengen?
En al onze Nee, waar wil je dat ze ons heen brengen?
En zelfs niet als ze je betalen, maar ze betalen je toch niet.
En zelfs niet als ze je betalen, maar ze betalen je toch niet.
En zelfs niet als ze je betalen, maar ze betalen je toch niet.
En zelfs niet als ze je betalen, maar ze betalen je toch niet.
En de eeuwige motor van ons busje
De rode schaduwen, de toon van je stem
Dat was om hoeren op te lichten in Avenue Europe
Het begon weer te sneeuwen op deze onzin van liefde.
Het was om je de zee in te duwen.
Om mij te laten stormen en trage represailles
Hoeveel nutsvoorzieningen om te voldoen aan een bepaald patroon van pijn
Voor een misverstand over de vooruitgang
Voor een fabricagefout
In de lucht van Regina Coeli en in de gesloten winkels
Waar zijn jullie gebleven?
Uw blikken smelten metalen
En de truckers sliepen op ons op 110
De nubifrages tussen je wimpers en de vangrail
Hoe zou ik het vinden
Je vuurwerk, je verdomde commerciële liedjes.
We zullen voor onze huilende muren staan
Of gedood door Poetin
En hoeveel ze kosten…
Je vrienden die vertrouwen op de bloemblaadjes van die bloemen die als je je pijpt
disfano, de vliegtuigen naar Palermo stoppen om kou te vatten.
Tien gram in je beha, de vissersboten die niet terugkomen, die lange maanden
onroerend goed, Heiligen, tomatenoogsters, fosforbommen
Die momenten dat we hard ademden alsof we aan het rennen waren, alsof we
denk aan je lange haar.
De onregelmatige banen, de Iraanse milities, de zonsondergangen met kleuren
chemisch
De dode gevangenen, de sterke wind van de Libische woestijnen, de wind die de
nomadische velden, meteorieten, vaste schepen tussen Italië,
Malta en Libië
De eerste Mistlichten, onze laatste hevige stormen, de nachtwakers
slapen
Er valt niets te begrijpen, Er valt niets te begrijpen.