Le Grand Guignol — Dimension: Canvas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dimension: Canvas" van Le Grand Guignol.
Songteksten
Never before was I to delight a suchlike chef d’oeuvre
Its mere presence imposes a taciturn remaining on me Myriads of galleries I have walked, indeed
But which master could brandish a palette of equal birth?
A fragile colour scheme scattered upon the canvas
Shapeless in its sublimity and meant to endure
An insidious urge embraces my psyche
To haphazardly drown me in a spiral suction
Disgorged and spawned from the deviant
The frame now resembles a coffin for the gist
Impiously mounted in disgust
With fever being the artistic medium
An apathic journey towards delirium:
Indispensable knowledge to interpret this cryptichon
«Dismal relique,
Hideous parody of anthropoid contours,
You are far too monotone in your expression!
So cease, obscure phoenix, cease to rise…»
Morose, I scrutinize each and every feature
And endeavour to focus beyond the blatant
Still, deranged I am forced to give up To languidly regret all of those «whens"and «whys»
In a final writhing with pain
I try to summon the significance of this allegory
Queer aftermath, confound me not!
On the spur of the moment I become aware
That I peer at the ridiculous effigy of the painting’s creator
I am left to discern in frantic turmoil
That the draughtsman has worked his canvas in glass!!!
Songtekstvertaling
Ik heb nog nooit zo 'n chef d' oeuvre verrukt.
Zijn aanwezigheid legt me een stilzwijgende erfenis op van talloze galeries die ik heb gelopen, inderdaad.
Maar welke meester kan een palet van gelijke geboorte brandmerken?
Een fragiel kleurenschema verspreid over het doek
Vormloos in zijn sublimiteit en bedoeld om te verdragen
Een verraderlijke drang omarmt mijn psyche
Om lukraak me te verdrinken in een spiraal zuiging.
Onteerd en ontsproten van de deviant
Het frame lijkt nu op een doodskist voor de essentie.
Vol walging.
Met koorts is het artistieke medium
Een apathische reis naar delirium:
Onmisbare kennis om dit cryptichon te interpreteren
"Sommal relique,
Afgrijselijke parodie op antropoide contouren,
Je bent veel te monotoon in je uitdrukking!
Dus stop, obscure phoenix, stop met opstaan…»
Somber, ik onderzoek elke functie
En proberen om zich verder te richten dan de schaamteloze
Maar toch, gestoord ben ik gedwongen om op te geven om lang en breed spijt te hebben van al die "whens" en "waarom"»
In een laatste kronkel van pijn
Ik probeer de Betekenis van deze allegorie op te roepen.
Queer aftermath, verwar me niet!
Op het moment dat ik me bewust word
Dat ik kijk naar de belachelijke beeltenis van de Schepper van het schilderij
Ik word achtergelaten om te onderscheiden in razende onrust.
Dat de tekenaar zijn doek in glas heeft bewerkt!!!