Laurie Anderson — The Cultural Ambassador songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Cultural Ambassador" van Laurie Anderson.
Songteksten
«So, what’s so good about new?» they’d ask
«Well,» I’d say, «new is… interesting.»
«And what,» they would say, «is so good about interesting?»
«Well, interesting is, you know… It’s… interesting. It’s like… being awake,»
and I’m treading water now
«And what is so good about being awake?» they’d say
Finally I got the hang of this: never answer a question in Israel;
always answer by asking another question
But the Israelis were very curious about the Gulf War and what Americans had
thought about it, and I tried to think of a good question to ask and answer to
this
But what was really on my mind was that the week before, I had myself been
testing explosives in a parking lot in Tel Aviv. Now, this happened because I
had brought some small stage bombs to Israel as props for this performance,
and the Israeli promoter was very interested in them. And it turned out that
he was on weekend duty on one of the bomb squads, and bombs were also something
of a hobby during the week
So I said, «Look, you know, these bombs are nothing special, just,
just a little smoke.»
And he said, «Well, we can get much better things for you.»
And I said, «No really, these are fine…»
And he said, «No, but it should be big! Theatrical! It should make an
impression. I mean, you really need just the right bomb.»
And so one morning he arranged to have about fifty small bombs delivered to a
parking lot, and since he looked on it as a sort of special surprise favor,
I couldn’t really refuse
So we’re on this parking lot testing the bombs, and after the first few
explosions I found I was really getting pretty interested
They all had very different characteristics:
Some had fiery orange tails and made these low paah, paah, paah, popping sound;
Others exploded mid-air and left long smoky, slinky trails
And he had several of each kind in case I needed to review them all at the end,
and I’m thinking:
Here I am, a citizen of the world’s largest arms supplier, setting off bombs
with the world’s second largest arms customer, and I’m having a great time!
So even though the diplomatic part of the trip wasn’t going so well,
at least I was getting some instruction in terrorism
And it reminded me of something in a book by Don DeLillo, about how terrorists
are the only true artists left because they’re the only ones who are still
capable of really surprising people
And the other thing it reminded me of were all the attempts during the Gulf War
to outwit the terrorists
And I especially remember an interesting list of tips devised by the US embassy
in Madrid, and these tips were designed for Americans who found themselves in
war-time airports
The idea was not to call ourselves to the attention of the numerous foreign
terrorists who were presumably lurking all over the terminal, so the embassy
tips were a list of mostly don’ts
Things like:
Don’t wear a baseball cap;
Don’t wear a sweat shirt with the name of an American university on it;
Don’t wear Timberlands with no socks;
Don’t chew gum;
Don’t yell «Ethel, our plane is leaving!»
I mean it’s weird when your entire culture can be summed up in eight giveaway
characteristics
And during the Gulf War I was traveling around Europe with a lot of equipment
and all the airports were full of security guards who would suddenly point to a
suitcase and start yelling:
«Whose bag is this? I wanna know right now who owns this bag.»
And huge groups of passengers would start fanning out for the bag just running
around in circles like a SCUD missile was on its way in
And I was carrying a lot of electronics, so I had to keep unpacking everything
and plugging it in and demonstrating how it all worked
And I guessed I did seem a little fishy; A lot of this stuff wakes up
displaying LED program readouts that have names like Atom Smasher,
and so it took a while to convince them that they weren’t some kind of
portable espionage system
So I’ve done quite a few of these sort of impromptu new music concerts for
small groups of detectives and customs agents, And I’d have to keep setting all
this stuff up, And they’d listen for a while and they’d say, «So uh,
what’s this?» And I’d pull out something like
This filter, and say, «Now this is what I’d like to think of as the voice of
Authority.» And it would take me a while to tell them how I used it for songs
that were, you know, about various forms of control, and they would say, «Now,
why would you want to talk like that?»
And I looked around at the SWAT teams, and the undercover agents,
and the dogs and the radio in the corner tuned to the Superbowl coverage of
the war, and I’d say «Take a wild guess.»
Finally of course, I got through. It was, after all, American-made equipment.
And the customs agents were all talking about the effectiveness- no the beauty,
the elegance, of the American strategy of pinpoint bombing. The high tech
surgical approach which was being reported on CNN as something between grand
opera and the Superbowl
Like the first reports before the blackout, when TV was live and everything was
heightened, and it was so euphoric
Songtekstvertaling
Wat is er zo goed aan nieuw?"ze zouden vragen
"Nou, "zou ik zeggen," nieuw is... interessant.»
"En wat," zouden ze zeggen, " is zo goed over interessant?»
"Interessant is, weet je... het is... interessant. Het is alsof je wakker bent.,»
en ik loop nu water
"En wat is er zo goed aan wakker zijn?"zouden ze zeggen
Uiteindelijk kreeg ik het onder de knie: beantwoord nooit een vraag in Israël;
antwoord altijd door een andere vraag te stellen.
Maar de Israëli ' s waren erg nieuwsgierig naar de Golfoorlog en wat de Amerikanen hadden
ik heb erover nagedacht en ik heb geprobeerd een goede vraag te stellen en te beantwoorden.
deze
Maar wat me echt dwars zat was dat ik de week ervoor ...
explosieven testen op een parkeerplaats in Tel Aviv. Nu, dit gebeurde omdat ik
had een paar kleine podiumbommen naar Israël gebracht als rekwisieten voor deze voorstelling,
en de Israëlische promotor was erg geïnteresseerd in hen. En het bleek dat
hij had weekend dienst bij een van de bomcommando ' s, en bommen waren ook iets.
van een hobby tijdens de week
Dus ik zei, " Kijk, Weet je, deze bommen zijn niets bijzonders, gewoon,
gewoon een beetje rook.»
En hij zei: "Nou, we kunnen veel betere dingen voor je krijgen.»
En ik zei, " nee echt, deze zijn prima…»
En hij zei: "nee, maar het zou groot moeten zijn! Theatraal! Het zou een
indruk. Je hebt echt de juiste bom nodig.»
En dus op een ochtend regelde hij dat ongeveer vijftig kleine bommen werden afgeleverd bij een
parkeerplaats, en aangezien hij het zag als een soort speciale verrassing gunst,
Ik kon niet echt weigeren.
Dus we zijn op deze parkeerplaats om de bommen te testen, en na de eerste paar
explosies die ik vond ik was echt behoorlijk geinteresseerd
Ze hadden allemaal heel verschillende kenmerken.:
Sommigen hadden vurige oranje staarten en maakten deze lage paah, paah, paah, popping sound;
Anderen ontploften midden in de lucht en lieten lange rokerige, slinky paden achter.
En hij had er meerdere van elke soort voor het geval ik ze allemaal moest bekijken op het einde,
en ik denk:
Hier ben ik, een burger van ' s werelds grootste wapenleverancier, die bommen laat ontploffen.
met ' s werelds op één na grootste wapenklant, en ik heb een geweldige tijd!
Dus ook al ging het diplomatieke deel van de reis niet zo goed,
ik kreeg tenminste wat instructies over terrorisme.
En het deed me denken aan iets in een boek van Don DeLillo, over hoe terroristen
zijn de enige echte kunstenaars die nog over zijn omdat zij de enige zijn die nog
in staat tot echt verrassende mensen
En het andere waar het me aan herinnerde waren alle pogingen tijdens de Golfoorlog.
om de terroristen te slim af te zijn.
En ik herinner me vooral een interessante lijst met tips bedacht door de Amerikaanse ambassade.
in Madrid, en deze tips zijn ontworpen voor Amerikanen die zich in
oorlogs luchthavens
Het idee was om ons niet onder de aandacht te brengen van de talrijke buitenlandse
terroristen die waarschijnlijk op de loer lagen over de terminal, dus de ambassade
tips waren een lijst van meestal niet
Dingen als:
Draag geen baseball pet.;
Draag geen sweatshirt met de naam van een Amerikaanse Universiteit erop.;
Draag geen Timberlands zonder sokken.;
Niet op kauwgom kauwen;
Roep niet " Ethel, ons vliegtuig vertrekt!»
Ik bedoel, het is raar als je hele cultuur kan worden samengevat in acht giveaway
karakteristieken
En tijdens de Golfoorlog reisde ik door Europa met veel apparatuur.
en alle luchthavens zaten vol met beveiligers die plotseling zouden wijzen op een
koffer en begin te schreeuwen.:
Van wie is deze tas? Ik wil nu weten van wie deze tas is.»
En grote groepen passagiers zouden zich gaan verspreiden voor de tas die loopt.
rond in cirkels als een SCUD raket was op weg naar binnen.
En ik had veel elektronica bij me, dus moest ik alles blijven uitpakken.
en het inpluggen en demonstreren hoe het allemaal werkte
En ik dacht dat ik een beetje verdacht leek; veel van dit spul wordt wakker
LED programma-uitlezingen weergeven met namen als Atom Smasher,
en dus duurde het een tijdje om ze te overtuigen dat ze niet een soort van
draagbaar spionagesysteem
Dus ik heb een aantal van dit soort geïmproviseerde nieuwe muziekconcerten voor
kleine groepen rechercheurs en douane agenten, en ik zou moeten blijven instellen
ze luisterden een tijdje en zeiden:,
Wat is dit?"En ik zou iets als
Dit filter, en zeggen, " Dit is wat ik zou willen zien als de stem van
Autoriteit."En het zou even duren om ze te vertellen hoe ik het gebruikte voor liedjes
dat ging over verschillende vormen van controle, en ze zeiden:,
waarom wil je zo praten?»
En ik keek rond bij de SWAT teams, en de undercover agenten,
en de honden en de radio in de hoek afgestemd op de Superbowl verslaggeving van
de oorlog, en ik zou zeggen "doe een wilde gok.»
Uiteindelijk ben ik er natuurlijk doorheen gekomen. Het was tenslotte Amerikaanse apparatuur.
En de douanebeambten hadden het allemaal over de effectiviteit-geen schoonheid,
de elegantie, van de Amerikaanse strategie van het nauwkeurig bombarderen. De high tech
een chirurgische aanpak die op CNN werd gemeld als iets tussen grand
opera en de Superbowl
Zoals de eerste berichten voor de blackout, toen TV live was en alles was
verhoogd, en het was zo euforisch.