Laura Pausini — La geografia del mio cammino songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La geografia del mio cammino" van Laura Pausini.
Songteksten
E di chi sarà il coraggio allora se non sarà il mio
se si spegne quella luce resto io di chi è la più profonda decisione
al di la dei sogni appesi ad una canzone
oggi riconosco il suono della voce di chi sono
e mi fido di un passato carico d’ingenuità
di chi va dallo stupore ad un’altra età
perchè quando sembra tutto poco chiaro
se mi fermo alla ricerca di un pensiero
scopro in uno specchio il cielo
è la geografia del mio cammino
da me, torno da me, perchè ho imparato
a farmi compagnia
dentro di me, rinasco e frego la malinconia
bella come non mi sono vista mai
io mai
fianco a fianco al mio destino scritto nelle linee della mano
l’uragano che mi gira intorno sono solo io vedo la speranza in fondo a quell’oblio
il difetto è l’esperienza che non ho ancora
ma non me ne prendo cura, non ho più paura
da me torno da me, perchè ho imparato a farmi compagnia
dentro di me, ripeto una bestemmia una poesia,
belle come io non l’ho sentita mai, io mai
occhi dritti all’orizzonte, sull’asfalto lascio le mie impronte
cos'è la solitudine
cos'è
ho voglia di deciderlo da me da me…
torno da me, da me per non andarmene più via
torno da me…
scopro in uno specchio il cielo
è la geografia del mio cammino
del mio cammino
Songtekstvertaling
En wiens moed zal het dan zijn als het niet de mijne is
als je dat licht uit doet, ben ik degene die de diepste beslissing is.
beyond the dream hanging on a song
vandaag herken ik het geluid van de stem van wie ik ben.
en ik vertrouw een verleden vol naïviteit
van hen die van verbazing naar een andere tijd gaan
want als alles onduidelijk lijkt
als ik stop met het zoeken naar een gedachte
Ik ontdek in een spiegel de hemel
het is de aardrijkskunde van mijn reis.
van mij, kom ik terug van mij, omdat ik geleerd heb
om me gezelschap te houden.
in mij wrijven rinasco en ik melancholie.
zo mooi als ik mezelf nog nooit heb gezien.
Ik heb nooit
zij aan zij met mijn lot geschreven in de lijnen van de hand
de orkaan die om mij draait ik ben alleen Ik zie hoop op de bodem van die vergetelheid
de fout is de ervaring die ik nog niet heb
maar ik zorg er niet voor, ik ben niet meer bang.
Ik kom terug, want Ik heb geleerd om mezelf gezelschap te houden.
in mij, herhaal ik een godslastering een gedicht,
zo mooi als ik het nog nooit gehoord heb, ik heb nog nooit
ogen recht aan de horizon, op het asfalt laat ik mijn voetafdrukken achter.
Wat is eenzaamheid?
Wat is
Ik wil het zelf beslissen.…
Ik kom terug naar mij, naar mij om nooit meer weg te gaan.
terug naar mij…
Ik ontdek in een spiegel de hemel
het is de aardrijkskunde van mijn reis.
van mijn pad