Laura Pausini — En los jardines donde nadie va songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En los jardines donde nadie va" van Laura Pausini.
Songteksten
mira que arrugada esta esa piel
en su alma siente frio y ves
ni las lagrimas que guarda en el hoy pueden caer
otro dia tiene que pasar
alegrias de otros que veras
y este tiempo inconciliable que
juega ya contra ti acabamos al final de pie
en una ventana para ver
espectadores melancolicos
de felicidad improbable
tantos viajes que quisiste hacer
y ahora sabes que no puede ser
un dolor que tu conoces bien
solo el no te abandonara ya jamas
te refugias en tu soledad
mientras crece tu fragilidad
los milagros ya no esperaras
ahora ya no con muñecos ya no hables mas
y no toques esas pildoras
esa monja es tan simpatica
con las almas tiene practica
te daria mi mirada
para hacerte ver lo que quieras
la energia la alegria
para regalarte sonrisas
di que si siempre si y podras volar con mis alas
donde tu sabes ya con tu corazon y sin penas
hacer brillar de nuevo el sol
para que el invierno se vaya
curarte las heridas y darte dientes para que comas
y luego verte sonreir
luego verte correr de nuevo
olvida ya hay quien se olvidara
de llevar una flor
pasar un sabado
despues silencios
despues silencios… silencios
en los jardines donde nadie va se respira la inutilidad
hay respeto y limpieza pura
es casi locura
es tan bello abrazarte aqui
defenderte y luchar por ti y vestirte y peinarte asi
y susurrarte: no te rindas no en los jardines donde nadie va cuanta vida cuanta soledad
los achaques crecen dia a dia
somos nadie sin la fantasia
sostenles tu abrazales
te ruego no dejemos que caigan
esiles, fragiles tu cariño
nunca les niegues
estrellas que ahora no se ven
pero dan sentido a este cielo
los hombres no pueden brillar
si no brillan tambien por ellos
manos que ahora temblaran
porque el viento sopla mas fuerte
no les dejes ahora no que no les sorprenda la muerte
somos egoistas cuando en vez
de ayudar nos negamos
olvida ya hay quien se olvidara
de llevar una flor
pasar un sabado
despues silencios
despues silencios… silencios
Songtekstvertaling
kijk hoe gerimpeld die huid is.
in zijn ziel voelt hij koud en zie je
zelfs de tranen die hij vandaag bewaart, kunnen niet vallen.
een andere dag moet voorbij gaan.
vreugde van anderen zul je zien
en deze onverzoenlijke tijd dat
speel al tegen je we eindigen op het einde staande
in een venster om te bekijken
melancholische toeschouwers
van onwaarschijnlijk geluk
zoveel reizen die je wilde maken
en nu weet je dat het niet kan.
een pijn die je goed kent
alleen zal hij je niet meer verlaten.
je zoekt je toevlucht in je eenzaamheid.
als je zwakheid groeit
wonderen zullen niet langer wachten.
nu praat je niet meer met poppen.
en raak die pillen niet aan.
die non is zo aardig.
met zielen heeft oefening
Ik zou je mijn blik geven.
om je te laten zien wat je wilt
de energie de vreugde
om je een glimlach te geven
zeg ja altijd ja en je kunt vliegen met mijn vleugels
waar je het al weet met je hart en zonder verdriet
laat de zon weer schijnen
voor de winter om te gaan
genees je wonden en geef je tanden om te eten.
en kijk dan hoe je lacht
kijk dan hoe je weer rent.
vergeet het, er zijn al mensen die het zullen vergeten.
van het dragen van een bloem
een zaterdag doorbrengen
na stiltes
na stiltes... stilte
in de tuinen, waar niemand heen gaat, ademt nutteloosheid.
er is respect en reinheid
het is bijna gek.
het is zo mooi om je hier vast te houden.
verdedig jezelf en vecht voor je en kleed je en kam je haar zo.
en fluister: geef niet op niet in de tuinen waar niemand gaat hoeveel leven hoeveel eenzaamheid
de pijn groeit dag na dag
we zijn niemand zonder Fantasie
hou ze vast. hou ze vast. hou ze vast.
laat ze alsjeblieft niet vallen.
esiles, breekbaar je liefde
ontken ze nooit.
sterren die nu niet meer gezien worden
maar ze begrijpen deze hemel.
mannen kunnen niet schitteren
als je niet ook voor hen schitteren
handen die nu trillen
omdat de wind harder blaast.
laat ze nu niet alleen. Ze zullen niet verrast worden door de dood.
we zijn egoïstisch als we in plaats daarvan
wij weigeren te helpen
vergeet het, er zijn al mensen die het zullen vergeten.
van het dragen van een bloem
een zaterdag doorbrengen
na stiltes
na stiltes... stilte