Laura Marling — Darkness Descends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Darkness Descends" van Laura Marling.
Songteksten
You’re holding bits of Styrofoam
With your face painted on to your friends
You listen to them whine and moan
About everything you can’t understand
Can I just say I don’t fear the light?
But darkness descends once more into my life
And suddenly we’re all alone in silence
So I take a step away
I look up to the falling snow
As it makes its home upon my face
Well, I wouldn’t want to ruin
Something I couldn’t save
The gap will keep us safe, the gap will keep us safe
Step away, get me when I’m down
And suddenly I’m five I’ve years old
And I’m just so cold I want to cry
I haul up on my gentlemen
Who have always been there in hard times
They’re just not like that man of mine
Who visit me from time to time
My love, I treasure you
I hear that summer’s coming back
So I stretch out my back and travel a long
The winter though it darkens me It is pure and clean and all I want
I’ll apologize to the ones I love
For leaving them when the sun comes up Too bright for me, darkness descends
Oh well, I’m not well again
And once more darkness it descends
The ground is falling under me And I can’t find the means to leave
Convinced that I am going mad
Oh, I bury my head into his hands
So sure that I’m losing faith
Oh, I clear a space in his father’s land
You deal with God far too young
Before you know it your life has run away
Songtekstvertaling
Je hebt stukjes piepschuim.
Met je gezicht op je vrienden geschilderd
Je luistert naar hun gezeur en gekreun.
Over alles wat je niet kunt begrijpen
Mag ik zeggen dat ik niet bang ben voor het licht?
Maar duisternis daalt weer af in mijn leven.
En plotseling zijn we helemaal alleen in stilte
Dus ik neem een stap weg
Ik kijk op naar de vallende sneeuw
Als het zijn thuis op mijn gezicht maakt
Ik wil het niet verpesten.
Iets wat ik niet kon redden
De kloof zal ons veilig houden, de kloof zal ons veilig houden.
Ga weg, pak me als ik beneden ben.
En opeens ben ik vijf.
En ik heb het zo koud dat Ik wil huilen
Ik haal mijn heren op.
Die er altijd zijn geweest in moeilijke tijden
Ze zijn gewoon niet zoals die man van mij.
Die me af en toe bezoeken
Mijn liefste, Ik koester je.
Ik hoor dat de zomer terugkomt.
Dus IK strek mijn rug uit en reis een lange
De winter al verduistert het me het is puur en schoon en alles wat Ik wil
Ik zal mijn excuses aanbieden aan degenen van wie ik hou.
Voor het verlaten van hen als de zon op komt te fel voor mij, duisternis daalt neer
Ik voel me weer niet goed.
En opnieuw daalt de duisternis neer.
De grond valt onder me en ik kan de middelen niet vinden om te vertrekken.
Overtuigd dat ik gek word
Ik begraaf mijn hoofd in zijn handen.
Zo zeker dat ik het geloof verlies
Ik maak ruimte in het land van zijn vader.
Je behandelt God veel te jong.
Voor je het Weet is je leven weggelopen.