Lars Lilholt — Vi Mangler Ord songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vi Mangler Ord" van Lars Lilholt.
Songteksten
Jeg la’r mig ofte stresse
Mest tryg ved fuld kontrol
Aldrig helt tilfredse tanker
Vælter rundt klædt på i forbehold
Jeg bor hvor kragerne vender
Og en nat de sorte fugle fløj
Mailed' de en kort besked
Ude fra nervøse himmelstrøg
De sagde:
Du lever i et eventyr
Livet kan man ikke styre
Hud og hår og negle gror
Intet bliver som man tror
Over os danser galakserne
Under dine fødder er der jord
Vi mangler ord
Jeg er ude af trit, falder frit
Men skidt, jeg har slidt og slæbt for en drøm
Der hurtigt rysted' støvet af vingerne
Og fløj videre på sin egen understrøm
Og i drømme er der ingen censur der dur
Ta' en lur til en tur i det fri
Mens ordene forfalder til floskler i munden
Og trygler om en fælles amnesti
De sagde:
Du lever i et eventyr…
Nu går jeg og snakker med træerne
Synker ind i mig selv og la’r vær'
Mens bladene hvisker: hvad mon egentlig holder
Sådan set i evighedens skær
Og Gudenåen går mod Kattegat
Hver nat og dag og farverne fødes
Hver morgen i mødet mellem glæden og sorgen
Og mørket og lyset — og gyset
Du lever i et eventyr…
Songtekstvertaling
Ik benadruk vaak
De meeste op hun gemak met volledige controle
Nooit volledig tevreden gedachten
Rondzwerven gekleed in Reserveringen
Ik woon waar de kraaien draaien
En op een nacht vlogen de zwarte vogels
E-mailde een kort bericht
Uit een nerveus klimaat
Ze zeiden::
Je leeft in een sprookje.
Het leven kan niet gecontroleerd worden.
Huid en haar en nagels groeien
Niets wordt zoals je denkt.
Boven ons dansen de sterrenstelsels
Onder je voeten ligt aarde.
We hebben woorden nodig.
Ik ga te ver, val vrij.
Maar laat maar, ik heb hard gewerkt voor een droom.
Dat schudde het stof van de vleugels
En vloog op zijn eigen onderstroom
En in dromen is er geen censuur die werkt
Doe een dutje voor een wandeling in de open lucht
Terwijl de woorden vallen in de gemeenplaatsen van de mond
En pleit voor een gezamenlijke amnestie.
Ze zeiden::
Je leeft in een sprookje.…
Ik ga met de bomen praten.
In mezelf zinken en loslaten
Terwijl de bladeren fluisteren: wat denk je echt houdt
In het aangezicht van de eeuwigheid
En Gudenåen gaat richting Kattegat
Elke nacht en dag en de kleuren worden geboren
Elke ochtend in de ontmoeting tussen vreugde en verdriet
En de duisternis en het licht en de horror
Je leeft in een sprookje.…