Lars Lilholt Band — Kejserens Hukommelse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kejserens Hukommelse" van Lars Lilholt Band.
Songteksten
Bag kæmpesten står folk i kø
For at komme ind
I kejserens hukommelse
Før han bli’r døv og blind
Men kejseren er død af længsel i sin have
Sidste fredag aften klokken et kvarter i tolv
Så kejseren tier men hør hvad hoffet siger:
Kejseren længe leve, ellers mister vi kontrol
Så ud fra magtens korridor
Der kom der ikke et ord
Kun det sædvanlige: hurra!
Hvor kejseren er stor
I morgen vil vi hylde ham ved en stor parade
Hoffet handler hurtigt inden kejseren er kold
Gartnerne river, skriverne skriver
På det høje hvide slot er alt under kontrol
Første gang så la’r vi ham gå
Anden gang så ligeså
Tredje gang så ta’r vi ham
Og kejserens hukommelse er lang
Vi putter ham i åben vogn
Vi gir ham nye klæ'r
Og kører ham fra sogn til sogn
Fulgt af en tiggerhær
Vi løfter hans arme, vinker med hans hænder
Fingrene de glimter af guldringene fem
Flagene vajer, pigerne de nejer
Kejseren skal huske os når han er kommet hjem
Første gang så la’r vi ham gå…
Kejseren husked' kun et gammelt minde
Vi lænked' ham til bifald, smigred' ham ihjel
Sandheden hørte han aldrig nogensinde
Længe leve kejseren, ellers dør vi selv
Første gang så la’r vi ham gå…
Og putter ham op bag i køen ved det hvide slot
Der ligger han og ligner kun en stille undersåt
Songtekstvertaling
Achter de keien staan mensen in de rij
Om binnen te komen
Ter nagedachtenis aan de keizer
Voordat hij doof en blind wordt.
Maar de keizer is gestorven van verlangen in zijn tuin.
Afgelopen vrijdagavond om 11.10 uur.
Dus de keizer zwijgt, maar luister naar wat het Hof zegt.:
Lang leve de keizer, of we verliezen de controle.
Dus vanuit het oogpunt van de corridor van de macht
Er was geen woord.
Alleen het gebruikelijke: hoera!
Waar de keizer groot is
Morgen brengen we hem hulde op een grote parade.
Het Hof zal snel handelen voordat de keizer koud is.
De tuiniers scheuren, de schrijvers Schrijven
Op het hoge witte kasteel is alles onder controle.
De eerste keer laten we hem gaan.
De tweede keer ook.
De derde keer nemen we hem mee.
En het geheugen van de keizer is lang
We zetten hem in de wagen.
We geven hem nieuwe kleren.
En breng hem van parochie naar parochie.
Gevolgd door een bedelleger
We steken zijn armen op, zwaaien met zijn handen
De vingers glimmen van de gouden ringen vijf
De vlaggen zwaaien, de meisjes die ze niet zien.
Ik wil dat de keizer aan ons denkt als hij thuiskomt.
De eerste keer laten we hem gaan.…
De keizer herinnerde zich slechts een oude herinnering.
We ketenen hem vast aan applaus, gevleid hem tot de dood.
De waarheid die hij nooit heeft gehoord
Lang Leve De Keizer, of we sterven zelf.
De eerste keer laten we hem gaan.…
En zet hem achterin de rij bij het Witte Kasteel.
Daar ligt hij en ziet eruit als niets anders dan een stil onderwerp.