Lara Fabian — Voir un ami pleurer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Voir un ami pleurer" van Lara Fabian.
Songteksten
Bien sûr il y a les guerres d’Irlande
Et les peuplades sans musique
Bien sûr tout ce manque de tendre
Et il n’y a plus d’Amérique
Bien sûr l’argent n’a pas d’odeur
Mais pas d’odeur vous monte au nez
Bien sûr on marche sur les fleurs
Mais voir, voir un ami pleurer
Bien sûr il y a nos défaites
Et puis la mort qui est tout au bout
Le corps incline déjà la tête
Étonné d'être encore debout
Bien sûr les femmes infidèles
Et les oiseaux assassinés
Bien sûr nos coeurs perdent leurs ailes
Mais voir, voir un ami pleurer
Bien sûr ces villes épuisées
Par ces enfants de cinquante ans
Notre impuissance à les aider
Et nos amours qui ont mal aux dents
Bien sûr le temps qui va trop vite
Ces métros remplis de noyés
La vérité qui nous évite
Mais voir, voir un ami pleurer
Bien sûr nos miroirs sont intègres
Ni le courage d'être juif
Ni l'élégance d'être nègre
On se croit mèche on n’est que suif
Et tous ces hommes qui sont nos frères
Tellement qu’on n’est plus étonné
Que par amour ils nous lacèrent
Mais voir, voir un ami pleurer
Lara Fabian —
Songtekstvertaling
Natuurlijk zijn er de oorlogen van Ierland.
En de mensen zonder muziek
Natuurlijk al dit gebrek aan gevoelig
En er is geen Amerika Meer
Natuurlijk heeft geld geen geur.
Maar er komt geen geur op je neus.
Natuurlijk lopen we op bloemen.
Maar zie, zie een vriend huilen
Natuurlijk zijn er onze nederlagen.
En dan de dood die aan het einde is
Het lichaam kantelt zijn hoofd al.
Verrast om nog te staan
Natuurlijk ontrouw vrouwen.
En bij de vogels die gedood worden.
Natuurlijk verliezen onze harten hun vleugels.
Maar zie, zie een vriend huilen
Natuurlijk zijn deze uitgeputte steden
Door deze vijftigjarigen
Onze hulpeloosheid om hen te helpen
En onze liefdes hebben kiespijn
Natuurlijk gaat die tijd te snel.
Deze metro gevuld met verdronken
De waarheid die ons ontwijkt
Maar zie, zie een vriend huilen
Natuurlijk zijn onze spiegels intact.
Noch de moed om Joods te zijn
Noch de elegantie van een neger te zijn.
We denken dat we een lolbroek zijn we zijn maar een talg
En al deze mannen die onze broeders zijn
Zo erg dat we niet langer verrast zijn
Dat ze ons uit liefde verscheuren.
Maar zie, zie een vriend huilen
Lara Fabian —