Lacrimosa — Die Strasse Der Zeit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Strasse Der Zeit" van Lacrimosa.
Songteksten
Und was ich sah war Menschlichkeit
Und was ich sah war Dummheit
Menschlicher Neigung entsprechend
Tierisches Verhalten
Den ganzen Tag habe ich gewartet
Und sah die Menschen nur an mir vorüber ziehen
Nun ist es Abend und die Straße leer
Ich bin müde — Wohin soll ich noch gehen?
Auf der Straße der Zeit
Alleine schon seit Stunden
Bin ich nun schon unterwegs
Mein Weg führt mich nach gestern
Auf der Straße der Zeit
Hier und da sah ich die Menschen
Flach danieder — stumm vor Angst
Von ihren Brüdern überrannt
Und rücksichtslos zertreten
Ich sah die Menschen
Tief beschämt
Verraten und enttäuscht
Und schon früh in ihrem Leben
Im Todeskampf sich wiegend
Besiegt oder als Sieger
Gestärkt oder zerstört
Am Ende bleibt nur Haß
Und so gehen sie zu Boden
Ich sah die Ruhmessäulen grober Menschen
Ich hörte selbst noch ihre Worte
Und war gerührt und tief bewegt
Doch zuvor sah ich ihr Ende
Und auch das ihrer Visionen
Ich durchwanderte die Kriege
Sah die Angst und das Verderben
Und ganz gleich ob Krieg — ob Frieden
Egoismus — blinder Haß
War doch immer hier zugegen
Und ich lief weiter durch die Nacht
Und sah nur mehr noch mehr Tränen
Und noch weiter lief ich fort
Und was ich sah war Dummheit
Menschlicher Neigung entsprechend
Tierisches Verhalten
Und als der Morgen sich erhob
Und die Nacht der Sonne wich
Zeigte sich mir jung und wild
Die große Zeit der Griechen
Und die Hoffnung dieser Menschen
Ihr Mut und ihre Kraft
Erfüllten mich auf meinem Weg
Zum ersten Mal mit Freude
Und erschöpft von allen Zeiten
Legte ich mich nieder
Vor den Mauern von Athen
Und während ich die Augen schließe
Sehe ich das junge Volk
Sich voller Hoffnung und voll Stolz
Im Angesicht der Sonne mehren
Songtekstvertaling
En wat ik zag was menselijkheid.
En wat ik zag was domheid.
Volgens de neiging van de mens
Gedrag Van Dieren
Ik heb de hele dag gewacht.
En zag de mensen voorbij komen.
Nu is het avond en is de straat leeg
Ik ben moe. waar moet ik anders heen?
Op de weg der tijd
Uren alleen
Ben ik al onderweg?
Mijn weg leidt me naar gisteren.
Op de weg der tijd
Hier en daar zag ik de mensen
Plat ingedrukt-doofstom met angst
Overrompeld door hun broeders
En verpletterd.
Ik zag de mensen.
Diep beschaamd
Verraden en teleurgesteld
En vroeg in je leven
Zwervend in de doodsstrijd
Verslagen of zegevierend
Versterkt of vernietigd
Uiteindelijk blijft alleen haat over.
En dus gaan ze naar de grond
Ik zag de pilaren van glorie van grove mensen
Ik hoorde haar woorden zelf.
En ontroerd en diep ontroerd
Maar voordat ik haar zag eindigen
En ook die van je visioenen.
Ik zwierf door de oorlogen.
Zag de angst en de ruïne
En het maakt niet uit of oorlog-of vrede
Egoïsme-blinde haat
Was altijd hier aanwezig.
En ik bleef door de nacht rennen
En ik zag meer tranen.
En nog verder liep ik weg.
En wat ik zag was domheid.
Volgens de neiging van de mens
Gedrag Van Dieren
En wanneer de morgen aanbreekt
En de nacht maakte plaats voor de zon
Hij liet me jong en wild zien.
De grote tijd van de Grieken
En de hoop van deze mensen
Uw moed en kracht
Vulde me onderweg.
Voor het eerst met vreugde
En uitgeput van alle tijden
Ik ga liggen.
Buiten de muren van Athene
En terwijl ik mijn ogen sluit
Ik zie de jongeren
Vol hoop en trots
Toename in het gezicht van de zon