La Oreja de Van Gogh — Intro / Dia Cero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Intro / Dia Cero" van La Oreja de Van Gogh.
Songteksten
El cielo se partió en Berlín
El tiro más preciso de mi vida fue a escogerte a ti
La vela se apagó, qué tonta discusión
Mirando las hojas caer
Cosiendo el tiempo a lágrimas, en el mantel me derrumbé
Crujió mi corazón, nunca tuve razón
Y vivo sin vivir en mí
Y muero a cada hora que se escapa sin saber de ti
Lo siento tanto, tanto, amor
Me duele el corazón
El día cero se acabó y yo sigo sin tu absolución
Esta madrugada llueve en la ventana de mi habitación
Los girasoles de papel
Miran hacia otro lado en el pequeño cuarto donde ayer
Hicimos el amor, le dan la espalda al sol
Y vivo sin vivir en mí
Y muero a cada hora que se escapa sin saber de ti
Lo siento tanto, tanto, amor
Me duele el corazón
El día cero se acabó y yo sigo sin tu absolución
Esta madrugada llueve en la ventana de mi habitación
Veo las sombras de algunas palabras
Me miran, se ríen, me culpan, señalan
Me arañan con rabia al volar
No volverá a pasar
Y vivo sin vivir en mí
Y muero a cada hora que se escapa sin saber de ti
Lo siento tanto, tanto, amor
Me duele el corazón
El día cero se acabó y yo sigo sin tu absolución
Esta madrugada llueve en la ventana de mi habitación
Esta madrugada llueve en la ventana de mi corazón
Songtekstvertaling
De hemel brak in Berlijn
De meest accurate foto van mijn leven was om jou te kiezen.
De kaars ging uit, wat een dom argument
Kijken naar de bladeren vallen
Naaitijd tot tranen, op het tafelkleed zakte ik in elkaar.
Het brak mijn hart, Ik had nooit gelijk.
En ik leef zonder in mij te leven
En ik sterf elk uur hij rent weg zonder jou te kennen
Het spijt me zo.
Mijn hart doet pijn.
Dag nul is voorbij en ik ben nog steeds zonder jouw absolutie.
Vanmorgen regent het in het raam van mijn kamer.
Zonnebloemen van papier
Ze kijken de andere kant op in de kleine kamer waar gisteren
We bedreven de liefde, ze keren de zon de rug toe
En ik leef zonder in mij te leven
En ik sterf elk uur hij rent weg zonder jou te kennen
Het spijt me zo.
Mijn hart doet pijn.
Dag nul is voorbij en ik ben nog steeds zonder jouw absolutie.
Vanmorgen regent het in het raam van mijn kamer.
Ik zie de schaduwen van sommige woorden
Ze kijken naar me, ze lachen, ze geven mij de schuld, ze wijzen
Ze krabben me met woede als ik vlieg.
Het zal niet meer gebeuren.
En ik leef zonder in mij te leven
En ik sterf elk uur hij rent weg zonder jou te kennen
Het spijt me zo.
Mijn hart doet pijn.
Dag nul is voorbij en ik ben nog steeds zonder jouw absolutie.
Vanmorgen regent het in het raam van mijn kamer.
Vanmorgen regent het in het raam van mijn hart.