La Oreja de Van Gogh — 20 De Enero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "20 De Enero" van La Oreja de Van Gogh.
Songteksten
Pense que era un buen momento
Por fin, se hacia realidad
Tanto oir hablar de tu silencio
Dicen que te arrastra como el mar
Llene de libros mi maleta
Tambien de fotos tuyas de antes
Dibuje tu sonrisa junto a la mia
Me dormi con tu abrigo en el sofa
Quiero estar a tu lado
Quiero mirarte y sentir
Quiero perderme esperando
Yo quiero quererte o morir
En el momento que vi tu mirada buscando mi cara
La madrugada del 20 de Enero saliendo del tren
Me pregunte que seria sin ti el resto de mi vida
Y desde entonces te quiero, te adoro y te vuelvo a querer
Cogi un tren que no dormia
Y vi tu cara en un cristal
Era un reflejo del sol de mediopdia
Era un poema de amor para viajar
Quiero estar a tu lado
Quiero mirarte y sentir
Quiero perderme esperando
Yo quiero quererte o morir
En el momento que vi tu mirada buscando mi cara
La madrugada del 20 de Enero saliendo del tren
Me pregunte que seria sin ti el resto de mi vida
Y desde entonces te quiero, te adoro y te vuelvo a querer
Te perdi y no te perdere
Nunca mas, te dejare
Te busque muy lejos de aqui
Te encontre, pensando en mi En el momento que vi tu mirada buscando mi cara
La madrugada del 20 de Enero saliendo del tren
Me pregunte que seria sin ti el resto de mi vida
Y desde en tonces te quiero, te adoro y te vuelvo a querer
Songtekstvertaling
Ik dacht dat het een goed moment was.
Eindelijk kwam het uit.
Zoveel te horen over je stilte
Ze zeggen dat het je sleept als de zee.
Vul mijn koffer met boeken.
Ook foto ' s van u van vroeger
Teken je glimlach naast de mijne
Ik heb in je jas op de bank geslapen.
Ik wil bij je zijn.
Ik wil naar je kijken en voelen
Ik wil verdwalen terwijl ik wacht.
Ik wil van je houden of sterven.
Het moment dat ik je blik zag, zoekend naar mijn gezicht
De vroege ochtend van 20 januari verlaat de trein
Ik vroeg me af wat ik zou zijn zonder jou de rest van mijn leven.
En sindsdien hou ik van je, Ik aanbid je en ik hou weer van je
Ik nam een trein die niet sliep.
En ik zag je gezicht op een glas.
Het was een reflectie van de zon van mediopdia
Het was een liefdesgedicht om te reizen.
Ik wil bij je zijn.
Ik wil naar je kijken en voelen
Ik wil verdwalen terwijl ik wacht.
Ik wil van je houden of sterven.
Het moment dat ik je blik zag, zoekend naar mijn gezicht
De vroege ochtend van 20 januari verlaat de trein
Ik vroeg me af wat ik zou zijn zonder jou de rest van mijn leven.
En sindsdien hou ik van je, Ik aanbid je en ik hou weer van je
Ik ben je kwijt en ik ben je niet kwijt.
Nooit meer, Ik zal je verlaten.
Ik heb je hier ver vandaan gezocht.
Ik vond je, denkend aan mij op het moment dat ik je blik zag op zoek naar mijn gezicht
De vroege ochtend van 20 januari verlaat de trein
Ik vroeg me af wat ik zou zijn zonder jou de rest van mijn leven.
En sindsdien hou ik van je, Ik aanbid je en ik hou weer van je