La Canaille — Une goutte de miel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Une goutte de miel" van La Canaille.
Songteksten
La conscience humaine a la gangrène et ça empeste
Elle est malade, ils ont tout intérêt à c’qu’elle le reste
Un océan de vide, une culture du néant
Des cerveaux ramollis, des yeux rivés sur des écrans
Hallucinant comme la machine est bien conçue
Elle injecte son poison en flots ininterrompus
Infos contradictoires, tout se mélange, tout est noyé
Une page de pub et puis on zappe, c’est vite oublié
On a l’choix entre renoncer à être un homme
Ou s’laisser aliéner et leur servir de bête de somme
Et qui me traite de fou, d’illuminé, de parano
Nourrit cette conscience malade et refoule son ego
Car dès l’plus jeune âge on nous fait manger l’immangeable
Ne pas cracher dans la soupe est impensable
Putain d'époque voilà tout c’qui m’reste au fond
Je verse une goutte de miel dans un litre de plomb
Une goutte de miel dans un litre de plomb
C’est une goutte de miel dans un litre de plomb
Une goutte de miel dans un litre de plomb
Juste une goutte de miel dans un litre de plomb
Quand les médias sont dans les mains des grands patrons
Quand ils contrôlent ouvertement l’information
Quand ces messieurs Bolloré, Rotschild, Pinault, Dassault
Lagardère et Bouygues se disputent les parts du gâteau
Mais qu’est-ce que tu veux qu'ça donne, à qui tu veux qu'ça profite?
Quelles idées crois-tu qu’ils vont passer dans leurs gros titres?
La vérité sort de la bouche des marchands d’armes
Le Monde, l’Humanité versent leurs dernières larmes
Et c’est comme ça qu’ils nous maintiennent en laisse
Tous avachis, tous en position d’faiblesse
Peur qu’on ne se redresse et qu’on mette nos poings en grève
Peur qu’la masse informe ne prenne corps et se soulève
Tu peux toujours causer, t’insurger contre l’outrance
C’est eux qui mènent le jeu, ça pèse si peu dans la balance
Voilà ce qu’elle cache, leur liberté d’expression
Je verse une goutte de miel dans un litre de plomb
Dans ce contexte…
J’ai la colère triste et amère, pas pessimiste
Les cyniques me saoulent, je déteste les défaitistes
Pour moi il est hors de question de jeter l'éponge
J’arrive pas à m’y résoudre, ça me tue quand j’y songe
Alors je m’obstine sans courber la mine
Ecrire sans relâche, sans fléchir contre la machine
Comme un besoin vital de répondre, de laver l’affront
Ecrire sans aucune retenue ni concession
Avec ma condition ouvrière, mon odeur épicée
Le feu dans les yeux, le verbe aiguisé
Contre la bêtise et l’hypocrisie
Contre l’injustice primitive de leur idéologie
Pour qui nous ont-ils pris, mais dis-moi qu’est-ce qu’ils croyaient
Qu’ils pourraient si facilement nous broyer
C’est en sous-sol que se distille la rébellion
Qu’on verse nos gouttes de miel dans leurs litres de plomb
Songtekstvertaling
Het menselijk bewustzijn heeft koudvuur en het stinkt.
Ze is ziek, ze hebben alle interesse in haar verblijf.
Een oceaan van leegte, een cultuur van het niets.
Zachte hersenen, ogen geklonken op schermen
Verbazingwekkend hoe de machine goed is ontworpen
Ze injecteert haar gif in ononderbroken golven.
Tegenstrijdige informatie, alles mixt, alles verdronk.
Een advertentie pagina en dan zappe, het is snel vergeten
We hebben de keuze tussen het opgeven van een man.
Of zich vervreemd laten voelen en gebruikt worden als een beest van een sommelier.
En wie noemt mij gek, verlicht, paranoïde
Voedt dit zieke bewustzijn en weerlegt zijn ego.
Want vanaf jonge leeftijd zijn we gemaakt om de oneetbare te eten
Spuug niet in de soep.
Dat is alles wat ik nog heb.
Ik giet een druppel honing in een liter lood
Een druppel honing in een liter lood
Het is een druppel honing in een liter lood
Een druppel honing in een liter lood
Een druppel honing in een liter lood.
Als de media in handen is van grote bazen
Wanneer zij openlijk informatie controleren
Als deze heren Bolloré, Rotschild, Pinault, Dassault
Lagardère en Bouygues betwisten de aandelen van de taart
Maar wat wil je dat het doet, aan wie wil je dat het ten goede komt?
Welke ideeën denk je dat ze in hun krantenkoppen krijgen?
De waarheid komt uit de mond van wapenhandelaars.
De wereld, de mensheid hun laatste tranen vergieten
En zo houden ze ons aan de lijn.
Alle avachis, allemaal in een zwakke positie.
Angst dat we op orde zullen komen en onze Vuisten zullen staken.
Angst dat de vormloze massa vorm zal krijgen en zal stijgen
Je kunt altijd praten, opstaan tegen geweld.
Zij zijn het die het spel leiden, het weegt zo weinig in de weegschaal.
Dit verbergt ze, hun vrijheid van meningsuiting.
Ik giet een druppel honing in een liter lood
In dit verband…
Ik heb droevige en bittere woede, niet pessimistisch.
Cynici maken me dronken, ik haat losers.
Voor mij is het onmogelijk om de spons te gooien
Ik kan het niet oplossen, het doet me pijn als ik erover nadenk.
Dus ik ga door zonder de Mijn te buigen
Schrijf onvermoeibaar, zonder tegen de machine te buigen
Als een vitale behoefte om te reageren, om de affront weg te spoelen
Schrijven zonder enige inhouding of concessie
Met mijn conditie, mijn pittige geur
Vuur in de ogen, het geslepen werkwoord
Tegen stommiteit en hypocrisie
Tegen het primitieve onrecht van hun ideologie
Voor wie dachten ze dat we waren, maar vertel me wat ze geloofden.
Dat ze ons zo gemakkelijk konden vermalen
In de kelder wordt de opstand gedestilleerd.
Dat we onze druppels honing in hun liter lood gieten.