La Canaille — La mise en je songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La mise en je" van La Canaille.
Songteksten
Ma génération a la trentaine bien tassée, blasée
N’a rien connu de glorieux par le passé
Les lendemains qu’on lui propose sont accablants
C’est vrai que l’utopie a prit du plomb dans l’aile sous Mitterrand
La rose s’est fanée devant ses yeux avant de mourir
Puis les violences des années bleues lui ont balafré son sourire
Enfant de la crise elle en subit les séquelles
Elle n’a connu que la nuit, le soleil n’est pas pour elle
Elle a le spleen elle a mûrit de manière précoce
Horizon bouché donc elle flippe pour ses gosses
Elle a grandi entre rigueur et austérité
Vois-la prête, comme une vulgaire déclinaison de la précarité
Elle cherche en vain le sens de son existence
Noie sa mélancolie sur un comptoir d'étain
Témoin d’une époque cynique enclin au déclin
Elle assiste impuissante à sa lente décadence
Le «nous» est à genoux quand le «je» est en jeu
Et «on» est un con
Inflation, récessions, répression, soumission
Elle n’oscille qu’entre déception et dépression
Mensonges, biftons et trahison
C’est le même mauvais feuilleton qui passe en boucle à la télé
Vision de mur écrans qui envahissent son salon
Esseulé, elle vit dos au mur des ses lamentations
Vision de blocs qui s’effondrent, de hontes qui s'érigent
De monuments aux morts toujours plus haut qui lui donne le vertige
Elle panique, oui elle consomme à crédit
Soigne son blues en un clic, la messe est dite
Boulimique elle perd le nord et vend son âme aux banques
Pendant qu’au sud les pierres s’attaquent aux tanks
Le soir, insomniaque, elle angoisse sur l’oreiller
Elle a du mal à croire en la force du nombre
Contre vents et marées noires, perd sa voix à la crier
Elle espère toucher terre avant que son avenir ne sombre
Songtekstvertaling
Mijn generatie is in de dertig goed verpakt, afgestompt
Heeft niets glorieus in het verleden gekend
De volgende dagen die hem worden aangeboden zijn overweldigend
Ja, utopia nam de leiding in de vleugel onder Mitterrand.
De roos vervaagde voor haar ogen voor ze stierf.
Toen veegde het geweld van de Blauwe jaren zijn glimlach weg.
Kind van de crisis ze lijdt onder de gevolgen
Ze wist alleen de nacht, de zon is niet voor haar.
Ze heeft de milt die ze vroeg heeft gekregen.
Horizon verstopt zich zodat ze gek wordt voor haar kinderen.
Ze groeide op tussen rigor en soberheid.
Zie het klaar, als een vulgaire declinatie van onzekerheid.
Ze zoekt tevergeefs de Betekenis van haar bestaan.
Verdrinkt haar melancholie op een tinnen toonbank.
Getuige van een cynisch tijdperk dat dreigt af te nemen
Ze kijkt machteloos toe hoe ze langzaam achteruitgaat.
De "wij" zit op zijn knieën als de "i" op het spel staat
En " wij " is een klootzak.
Inflatie, recessies, onderdrukking, onderwerping
Het schommelt alleen tussen teleurstelling en depressie.
Leugens, steaks en verraad
Het is dezelfde slechte soap die op TV draait.
Zicht op wandschermen die zijn woonkamer binnendringen
Alleen leeft ze terug naar de muur van zijn Klaagliederen
Visie van instortende blokken, van stijgende schaamte
Van monumenten tot doden altijd hoger dat geeft hem vertigo
Ze raakt in paniek, ja ze consumeert op krediet.
Genees zijn blues in een klik, de massa wordt gezegd
Boulimique verliest het noorden en verkoopt haar ziel aan de banken.
In het zuiden vallen de stenen de tanks aan.
'S avonds maakt ze zich zorgen over het kussen.
Ze kan moeilijk geloven in de kracht van getallen.
Tegen wind en getijden, verliest zijn stem om te schreeuwen
Ze hoopt te landen voor haar toekomst donker wordt.