Krista Detor — A Traveler in Winter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Traveler in Winter" van Krista Detor.
Songteksten
A TRAVELER IN WINTER
© Krista Detor, The Silver Wood: Wintersongs
Inspired by T.S. Eliot & Herbert Trench
She looked like a drifter who had washed up on the shore
A dress of seaweed hanging on her, dripping water on my floor
Another traveler in winter, I suppose
Get some warm clothes
And night she brought in with her, when the moon rose
Her hair was matted up with bits of shell and muddy sand
And I built the fire and set a cup of brandy in her hand
Why it was me that found her, I never knew
But night settled around her while the wind blew
I open up my house, don’t mind a stranger on my land
The floor is dirt, the walls are wood, and sometimes I am stone
I am hardened by the water
And the wild wind
And night, it laid upon her, on her white skin
I say, «Steal away the things you hear and most of what you see
Don’t let your secrets long betray you to anyone and not to me
I heard the mermaids whisper once
And I told what I knew
But no one would consider that the song was true.»
Then night awoke within her, in the dark blue
And across her face, the stars came out and lit the cloudless climes
In all the world and every place I saw her grace a thousand times
When night is on the hillside and the voices roll in from sea
By starlight and by dreamlight she comes to me…
I find them in the Spring and I am always glad to see
All the dresses spun in seaweed lying on the shore for me
I heard the mermaids singing
Like the poet said they do
And I go on believing that they call you …
Songtekstvertaling
EEN REIZIGER IN DE WINTER
Krista Detor, Het Zilverhout: Wintersongs
Geïnspireerd door T. S. Eliot & Herbert Trench
Ze zag eruit als een zwerver die aangespoeld was op de kust.
Een jurk van zeewier die aan haar hangt, druipend water op mijn vloer
Een andere reiziger in de winter, denk ik.
Haal wat warme kleren.
En ' s nachts bracht ze haar mee, toen de maan opstond.
Haar haar zat vol met stukjes schelp en modderig zand.
En ik bouwde het vuur en stak een kop brandy in haar hand.
Waarom ik haar gevonden heb, heb ik nooit geweten
Maar de nacht ging om haar heen, terwijl de wind waaide.
Ik open mijn huis, let niet op een vreemde op mijn land.
De vloer is vuil, de muren zijn hout, en soms ben ik steen
Ik ben gehard door het water.
En de wilde wind
En ' s nachts lag het op haar witte huid.
Ik zeg, "Steel De dingen weg die je hoort en het meeste van wat je ziet
Laat je geheimen je niet lang verraden aan iemand en niet aan mij.
Ik hoorde de zeemeerminnen ooit fluisteren.
En ik vertelde wat ik wist
Maar niemand zou denken dat het lied waar was.»
Toen werd de nacht wakker in haar, in het donkerblauwe
En over haar gezicht, kwamen de sterren naar buiten en verlichtten de wolkenloze klimaten
In de hele wereld en op elke plek zag ik haar genade duizend keer
Als de nacht op de heuvel is en de stemmen uit de zee komen
Bij starlight en bij dreamlight komt ze naar me toe.…
Ik vind ze in de lente en ik ben altijd blij om te zien
Alle jurken gesponnen in zeewier liggend op de kust voor mij
Ik hoorde de zeemeerminnen zingen.
Zoals de dichter zei dat ze dat doen.
En ik blijf geloven dat ze je bellen. …