Kris Kristofferson — Jody and the Kid songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jody and the Kid" van Kris Kristofferson.

Songteksten

She would meet me in the morning on my way down to the river
Waitin' patient by the chinaberry tree
With her feet already dusty from the pathway to the levee
And her little blue jeans rolled up to her knees
And I’d paid her no attention as she tagged along beside me
Trying hard to copy everything I did
But I couldn’t keep from smiling when I’d hear somebody saying
Looky yonder there goes Jody and the kid
Even after we grew older we could still be seen together
As we walked along the levee holding hands
For as surely as the seasons she was changing to a woman
And I’d lived enough to call myself a man
And she often lay beside me in the coolness of the evening
Till the morning sun was shining on my bed
And at times when she was sleeping I would smile when I’d remember
How they used to call us Jody and the kid
Now the world’s a little older and the years have changed the river
Cause there’s houses where they didn’t used to be
And on Sundays I go walking down the pathway to the levee
With another little girl who follows me
And it makes the old folks smile to see her tag along beside me
Doin' little things the way her mama did
But it gets a little lonesome when I hear somebody saying
Looky yonder there goes Jody and the kid

Songtekstvertaling

Ze zou me ontmoeten in de ochtend op weg naar de rivier
Wachtende patiënt bij de chinaberry boom
Met haar voeten al stoffig van de weg naar de dijk
En haar kleine blauwe jeans opgerold tot aan haar knieën
En ik had haar geen aandacht geschonken toen ze naast me liep.
Ik probeer alles na te maken wat ik heb gedaan.
Maar ik kon niet anders dan glimlachen als ik iemand hoorde zeggen
Kijk daar gaat Jody en het kind
Zelfs toen we ouder werden konden we nog steeds samen gezien worden.
Terwijl we langs de dijk liepen hand in hand
Want zo zeker als de seizoenen veranderde ze naar een vrouw
En ik had genoeg geleefd om mezelf een man te noemen.
En ze lag vaak naast me in de koele avond
Tot de ochtendzon op mijn bed scheen
En op momenten dat ze sliep, lachte ik als ik het me herinnerde.
Hoe ze ons Jody en het kind noemden.
Nu is de wereld een beetje ouder en de jaren hebben de rivier veranderd
Want er zijn huizen waar ze vroeger niet waren.
En op zondag loop ik over het pad naar de dijk.
Met een ander meisje dat me volgt.
En het laat de oude mensen glimlachen om te zien dat ze naast me zit.
Kleine dingen doen zoals haar moeder deed
Maar het wordt een beetje eenzaam als ik iemand hoor zeggen
Kijk daar gaat Jody en het kind