Kris Delmhorst — Garden Rose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Garden Rose" van Kris Delmhorst.
Songteksten
I have lived as a garden rose,
It is the only life I've known.
I've felt the touch of tending hands,
I get my rain from a watering can.
Now from the time I was a seed,
I have had everything I need.
And I grew strong and I grew tall,
Until the day I saw past the garden wall.
Now tell me something little wildflower,
Can't you make some room for me?
'Cause I will climb out of this garden,
And put my feet down in the weeds.
I always thought that my life was enough,
Till I saw your face so brilliant and so rough.
You were shining right back up at the whole sky,
Handing out smiles, to travelers passing by.
Now tell me something little wildflower,
Can't you make some room for me?
'Cause I will climb out of this garden,
And put my feet down in the weeds.
And if an acorn becomes an oak tree,
Caterpillar makes a butterfly.
Oh, then tell me one good reason,
A rose should not become a weed, by and by.
'Cause don't the sunshine lay the brightest,
On the shoulders of the wild?
And don't the breeze lay the sweetest,
On the face of its own child?
And tell me something, little wildflower,
Have you made some room for me?
'Cause I will leave this wall forever,
A little wildflower I will be.
Hey, a little wildflower I will be.
Two little wildflowers we will be.
Songtekstvertaling
Ik heb geleefd als een tuinroos,
Het is het enige leven dat ik ken.
Ik voelde de aanraking van de handen.,
Ik krijg mijn regen uit een waterblik.
Vanaf het moment dat ik een zaadje was,
Ik heb alles gehad wat ik nodig had.
En ik werd sterk en ik werd groot,
Tot de dag dat ik langs de tuinmuur zag.
Vertel me nu eens iets, kleine wilde bloem.,
Kun je geen plaats voor me maken?
Want Ik zal uit deze tuin klimmen,
En leg mijn voeten in het onkruid.
Ik dacht altijd dat mijn leven genoeg was.,
Tot ik je gezicht zo briljant en ruw zag.
Je straalde terug naar de hemel.,
Glimlachen uitdelen, aan reizigers die voorbij komen.
Vertel me nu eens iets, kleine wilde bloem.,
Kun je geen plaats voor me maken?
Want Ik zal uit deze tuin klimmen,
En leg mijn voeten in het onkruid.
En als een eikel een eik wordt,
Rups maakt een vlinder.
Vertel me dan één goede reden.,
Een roos mag geen onkruid worden.
Want ligt de zon niet de helderste?,
Op de schouders van de wildernis?
And don ' t the breeze lay the sweetest,
Op het gezicht van zijn eigen kind?
En vertel me eens, kleine wilde bloem,
Heb je wat ruimte voor me gemaakt?
Want Ik zal deze muur voor altijd verlaten,
Een kleine wilde bloem zal ik zijn.
Hé, een beetje wilde bloem zal ik zijn.
We worden twee kleine wilde bloemen.