Kris Delmhorst — Broken White Line songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Broken White Line" van Kris Delmhorst.
Songteksten
It’s been four years since that day when the news fell from the sky
You took Iuntil we meet again' and turned it to Igoodbye'
And I hope that you won’t rest in peace because that would bore you right to tears
You always made the richest feast of the dangers and the fears
It was almost fine, you were almost mine
It was you and me and love made three on a broken white line
Well that night was long, there was one more song and then we were on our way
Driving slow, no place to go and nothing more to say
And the rain came down around that car like we were underneath the sea
In the back seat, almost drowning, holding on to me
It was almost fine, you were almost mine
And from town to town we chased it down on a broken white line
Looking in your eyes was just like staring at the sun
Always thought that I’d go blind or end up all undone
And in the end I turned my face away from where you shone so bright
Now I wake in all this darkness crying for a little of your light
It’s been four years and now I find I’ve been living all this time
I built myself a little world of rhythm and of rhyme
But sometimes I take your picture and I turn it to the wall
Because you are still a cliff and baby I still know how to fall
It was almost fine, you were almost mine
But day by day you slipped away down that broken white line
It was you and me and love made three
Songtekstvertaling
Het is vier jaar geleden dat het nieuws uit de lucht viel.
Je nam Iuntil we ontmoet again 'en draaide het naar Igoodbye'
En ik hoop dat je niet in vrede zult rusten, want dat zou je tot tranen vervelen.
Je maakte altijd het rijkste feest van de gevaren en angsten.
Het was bijna goed, je was bijna van mij.
Het was jij en ik en love made three on a broken white line
Nou die nacht was lang, er was nog een liedje En toen waren we op weg
Langzaam rijden, geen plek om heen te gaan en niets meer te zeggen
En de regen viel om die auto heen alsof we onder de zee waren.
Op de achterbank, bijna verdronken, vasthoudend aan mij
Het was bijna goed, je was bijna van mij.
En van stad tot stad achtervolgden we het op een gebroken witte lijn
In je ogen kijken was net als naar de zon staren.
Ik dacht altijd dat ik blind zou worden of helemaal zou verdwijnen.
En uiteindelijk draaide ik mijn gezicht weg van waar je zo helder scheen
Nu word ik wakker in al deze duisternis huilend om een beetje van je licht
Het is vier jaar geleden en nu merk ik dat ik al die tijd heb geleefd.
Ik heb een wereldje van ritme en rijm opgebouwd.
Maar soms maak ik je foto en draai ik hem tegen de muur.
Want je bent nog steeds een klif en een baby Ik weet nog steeds hoe ik moet vallen
Het was bijna goed, je was bijna van mij.
Maar dag na dag glipte je weg van die gebroken witte lijn.
Het was jij en ik en de liefde maakte er drie