Kotiteollisuus — Rosebud songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rosebud" van Kotiteollisuus.
Songteksten
Elämän valttikortti
Oli taskussa ja ensirakkaus
Ekat kännit ja kortsupakkaus
Povarissa poltti
Nuoruus rämäpäinen
Jonnekin kauas kai pakoon loikki
Koulujen, työpaikkojen poikki
Ja eka kerta hätäinen
On vain muisto etäinen
Ei elo maailman julmassa sylissä
Ole hyvä, ei lämmin, ei hellä
Täällä ikuisen talven kylissä
Elämme kohtalon kämmenellä
Ja kun kunnian kukko kiekaisee
Sen laulun, joka on iäisin
Katson peiliin ja katson menneeseen
Kiroan: miksi tänne jäisin
Nyt on kuviot uudet
Nyt on rahaa vaikka muille jakaa
Ja jaetaankin, kun firma takaa
On kasvumahdollisuudet
Vauhdilla eteenpäin menen
Toisilta kaikki tunteet turtuu
Joiltain itsetunto murtuu
Ja minä tiedä en kenen
Elämässä irvistelen
Ei elo maailman julmassa sylissä
Ole hyvä, ei lämmin, ei hellä
Täällä ikuisen talven kylissä
Elämme kohtalon kämmenellä
Ja taas kunnian kukko kiekaisee
Epävireisen ja ruman äänen
Rukousta tuhannet kuiskailee
Kysellen, miksi yksin jäänen?
Songtekstvertaling
De troef van het leven
Hij zat in z 'n zak en z' n eerste liefde.
Eerst dronken en een pakje condooms.
Povarissa gerookt
Jongeren luidruchtig
Ergens ver weg moet zijn ontsnapt aan de sprong.
Scholen, banen
En de eerste keer overhaast.
Is gewoon een herinnering ver weg
Niet leven in de wrede armen van de wereld
Alsjeblieft, niet warm, niet zacht
Hier in de dorpen van de eeuwige winter
We leven in de palm van het lot
En als de haan der glorie kraait
Het lied dat het oudste is
Ik kijk in de spiegel en kijk in het verleden
Waarom zou ik hier blijven?
Nu zijn er nieuwe patronen
Nu is er geld, zelfs voor anderen om te delen.
En gedeeld wanneer de firma garant staat
Er zijn groeimogelijkheden
Ik ga snel.
Van anderen zijn alle gevoelens verdoofd.
Sommige mensen breken hun gevoel van eigenwaarde.
En ik weet niet van wie
In het leven grimace
Niet leven in de wrede armen van de wereld
Alsjeblieft, niet warm, niet zacht
Hier in de dorpen van de eeuwige winter
We leven in de palm van het lot
En weer De Haan van de glorie kraaien
Een informeel en lelijk geluid
Het gebed wordt gefluisterd door duizenden.
Hij vroeg: "Waarom ben ik alleen gelaten?"