Коридор — Ты ждёшь меня... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ты ждёшь меня..." van Коридор.
Songteksten
А дорога бежит по городам, большим и малым,
По лесам, по полям, по крутым перевалам,
По долинам, по взгорьям, по старым причалам,
И я чувствую — скоро начнется сначала…
Вот и сказочный лес, вот и небо чужой стороны,
Снова что-то умрет, снова что-то воскреснет,
Если
Ты ждешь меня, ждешь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
И в солнце, и в дождь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
Быль или небыль,
Где бы я не был
Улыбаясь портрету в потрепанной рамке, ты ждешь меня всегда…
А я вне времени суток, я вне времени года,
То теряю рассудок от дикой природы,
То опять задыхаюсь в бездушии улиц,
И, похоже, мы где-то с тобой разминулись…
Полночь долбят часы, а карету еще не подали
Я, роняя цветы, прорываюсь к дверям, понимая — едва ли Ты ждешь меня, ждешь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
И в солнце, и в дождь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
Быль или небыль,
Кем бы я не был
Улыбаясь портрету в потрепанной рамке, ты ждешь меня всегда…
Вот и новый рассвет тридцатьтысячным веком стоит у порога
И давно уже нет ни меня и ни тех, с кем делил я дорогу…
А ты ждешь меня, ждешь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
И в солнце, и в дождь, улыбаясь портрету в потрепанной рамке
Быль или небыль,
Когда бы я не был
Улыбаясь портрету в потрепанной рамке, ты ждешь меня всегда…
Ты ждешь меня, ждешь…
И в солнце, и в дождь…
Ты ждешь меня, ждешь…
Songtekstvertaling
En de weg loopt door steden, Groot en klein,
Door bossen, velden en steile passen,
Langs de valleien, langs de heuvels, langs de oude kaden,
En ik voel-binnenkort zal opnieuw beginnen…
Hier is een sprookjesbos, hier is de hemel van een vreemde kant,
Opnieuw zal er iets sterven, opnieuw zal er iets opstaan.,
Als
Je wacht op me, wachtend, glimlachend naar een foto in een gehavend frame
En in de zon, en in de regen, glimlachend naar het portret in een gehavend frame
Waar of niet waar,
Waar ik ook ben
Lachend naar een portret in een gehavend frame, wacht je altijd op mij…
En ik ben uit de tijd van de dag, Ik ben uit de tijd van het jaar,
Dan verlies ik mijn verstand van de wilde natuur,
Maar ik stik in de zielloosheid van de straten.,
En het lijkt erop dat we je ergens gemist hebben.…
De klok is middernacht en de koets is nog niet aangekomen.
Ik haast me naar de deur, laat bloemen vallen, wetende dat je nauwelijks op me wacht, wachtend, glimlachend naar een portret in een gehavend frame
En in de zon, en in de regen, glimlachend naar het portret in een gehavend frame
Waar of niet waar,
Wie ik ook ben.
Lachend naar een portret in een gehavend frame, wacht je altijd op mij…
Hier is een nieuwe dageraad dertigduizend eeuw staat aan de drempel
En voor een lange tijd is er noch ik, noch degenen met wie ik de weg deelde.…
En je wacht op me, wachtend, lachend naar een portret in een gehavend frame
En in de zon, en in de regen, glimlachend naar het portret in een gehavend frame
Waar of niet waar,
Wanneer ik was
Lachend naar een portret in een gehavend frame, wacht je altijd op mij…
Je wacht op me.…
Zowel in de zon als in de regen…
Je wacht op me.…