Konstantin Wecker — Liebeslied songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Liebeslied" van Konstantin Wecker.
Songteksten
Ich möchte am Abend mit dir auf fremden Balkonen sitzen,
das Licht wäre mollig und die Luft nicht mehr grell.
Ich käme gut aus mit mir, und wir würden den Tag rausschwitzen.
Dann könnt ich dich lieben, eventuell.
Und dann breit ich mich
einfach aus in dir,
wir werden wesentlich,
und dann leben wir.
Und dein Lächeln fällt in kleinen Bissen
herab zu mir.
Ich möcht gegen Abend mit dir auf behäbigen Pferden reiten,
und das Land, das Land zerfließt unter unserem Schritt.
Die Sonne stirbt wie ein Tier, und man sieht sie die Augen weiten.
Und wir ziehn in ihr Rot und sterben mit.
Und dann breit ich mich
einfach aus in dir,
wir werden wesentlich,
und dann leben wir.
Und dein Lächeln fällt in kleinen Bissen
herab zu mir.
Songtekstvertaling
Ik wil ' s avonds op vreemde balkons met je zitten.,
het licht zou mollig zijn en de lucht niet meer glinsteren.
Ik kon goed met elkaar opschieten, en we zouden de dag uitzweten.
Dan kan ik misschien van je houden.
En dan spreid ik mezelf
gewoon in je,
we zijn veel,
en dan leven we.
En je glimlach valt in kleine beten
kom naar me toe.
Ik wil ' s avonds met je meerijden op comfortabele paarden.,
en het Land, het Land stroomt onder onze stap.
De zon sterft als een dier, en je ziet het zijn ogen verbreden.
En we gaan er rood in en sterven ermee.
En dan spreid ik mezelf
gewoon in je,
we zijn veel,
en dan leven we.
En je glimlach valt in kleine beten
kom naar me toe.