Константин Никольский — Цветок у окна songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Цветок у окна" van Константин Никольский.
Songteksten
Разбежались трещинки по стеклу, словно скользские дорожки.
Как же я соскучился по теплу, мне б того тепла немножко.
Мне б чуть-чуть тепла, но зима легла — несговорчива и бела.
Я на краешке стола у замерзшего стекла.
Снова холод в сердце меня кольнул — не забудусь — не засну.
Слово как струну к свету протяну, позову свою весну.
На мои дела будто тень легла без надежды и без тепла.
Я на краешке стола у замерзшего стекла.
Днем живу как все, ночью утра жду, свет добро на зло променял.
Раньше я все знал про свою беду, а теперь она — про меня.
Мне б чуть чуть тепла, но зима легла — несговорчива и бела.
Я на краешке стола у замерзшего стекла.
Ледяной узор — как застывший взгляд. Оглянись любовь — оглянись.
Лепестки мои по стеклу скользят, уходящее солнце — вернись.
Дай чуть-чуть тепла, чтобы ночь была мне не так холодна и зла.
Я на краешке стола у замерзшего стекла.
Разбежались трещинки по стеклу, словно скользские дорожки.
Как же я соскучился по теплу, мне б того тепла немножко.
Мне б чуть чуть тепла, чтобы жизнь была все ж не так холодна и зла.
Я на краешке стою, замерзаю и пою.
Songtekstvertaling
Scheuren liepen over het glas als Glijdende sporen.
Hoe ik de warmte miste, ik wil die warmte een beetje.
Het zou een beetje warm voor mij zijn, maar de winter is gevallen-niet meewerkend en Wit.
Ik sta aan de rand van de tafel bij het bevroren glas.
Opnieuw prikte de kou in mijn hart — Ik zal het niet vergeten — Ik zal niet in slaap vallen.
Het woord als een string aan het licht zal zich uitstrekken, Ik zal mijn lente noemen.
Het was alsof er een schaduw over mijn zaken was gevallen zonder hoop of warmte.
Ik sta aan de rand van de tafel bij het bevroren glas.
Overdag leef ik net als iedereen, ' s nachts wacht ik op de ochtend, het licht heeft het goede voor het kwade geruild.
Ik wist alles over mijn problemen, maar nu gaat het over mij.
Het zou een beetje warm voor mij zijn, maar de winter is gevallen-niet meewerkend en Wit.
Ik sta aan de rand van de tafel bij het bevroren glas.
Het ijzige patroon is als een bevroren blik. Kijk om je heen, kijk om je heen.
Mijn blaadjes glijden op het glas, de ondergaande zon-kom terug.
Geef me een beetje warmte, zodat de nacht niet zo koud en boos zal zijn.
Ik sta aan de rand van de tafel bij het bevroren glas.
Scheuren liepen over het glas als Glijdende sporen.
Hoe ik de warmte miste, ik wil die warmte een beetje.
Ik gebruikte een beetje warmte, dus het leven was niet zo koud en slecht.
Ik sta op de rand, te bevriezen en te zingen.