Knorkator — Admiral songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Admiral" van Knorkator.
Songteksten
Ich war noch ein Mädchen
Und wohnte im Städtchen.
Da gab es ein Hafen.
Wo Schiffe eintrafen.
Das fand ich so spaßig
Und darum saß ich
Fast immer am Kai rum.
Alle dachten, ich sei dumm.
Doch ich, ja, ich wusste,
Dass er kommen musste.
Und er wird ganz schlau sein
Und ich werd seine Frau sein.
Es ham viele Jungen
Um mein Herz gerungen.
Doch an mich ließ ich keen ran.
Denn ich wollte ein Seemann.
Jaja, du warst mein Admiral,
Die Schultern breit, die Hüften schmal
Und deine Augen blau wie Stahl;
Ahoi, ahoi, mein Admiral!
Die Jahre vergingen.
Und dann eines Tages,
Da sah ich es kommen
Und war ganz benommen.
Es kam aus dem Nebel:
Ein Schiff mit vier Masten
Und riesigen Segeln,
Die kaum darauf passten.
Ich konnte ihn sehen.
An der Rehling stehen.
Das Band seiner Mütze
Im Meereswind wehen.
Und als er an Land kam
Und mich an die Hand nahm,
Da wusst ich es genau:
Jetzt bin ich seine Frau!
Sein Hemd trug er offen
Und das auch im Winter.
Dann sagte er: «Baby,
Mein Name ist Günther.»
Jaja, du warst mein Admiral,
Die Schultern breit, die Hüften schmal
Und deine Augen blau wie Stahl;
Ahoi, ahoi, mein Admiral!
Es war wie im Märchen.
Wir waren ein Pärchen.
Und oben im Himmel.
Da sangen die Lerchen,
Doch nach sieben Wochen
Hat er zu mir gesprochen:
«Ich halt es nicht mehr aus.
Ich will wieder aufs Meer raus.
Mir fehlen die Wellen,
Mir fehin die Delphine.
Mir fehlen die Möwen
Und die Pinguine.»
Ich ging auf ihn zu und
Ich sagte ihm: «Du Hund!
Du willst mich verlassen.
Ich werde dich hassen!»
Doch als er dann ging
Und ich zu heuin anfing.
Mein Herz machte «poch poch».
Ich liebte ihn doch noch.
Jaja, du warst mein Admiral,
Die Schultern breit, die Hüften schmal
Und deine Augen blau wie Stahl;
Ahoi, ahoi, mein Admiral!
Und dann brach ein Krieg aus.
Es sah ganz nach Sieg aus.
Er kriegte einn Orden.
Dann ist er gestorben.
Songtekstvertaling
Ik was nog een meisje.
En woonde in de stad.
Er was een haven.
Waar de schepen aankwamen.
Dat ik zo leuk vond
En dat is waarom ik zat
Bijna altijd rond de kade.
Iedereen dacht dat ik dom was.
Maar ik, ja, ik wist,
Dat hij moest komen.
En hij zal heel slim zijn.
En Ik zal zijn vrouw zijn.
Het heeft veel jongens gehamerd.
Worstelde om mijn hart.
Maar ik liet keen bij me komen.
Omdat ik een Zeeman wilde.
Ja, u was mijn admiraal.,
Schouders breed, heupen smal
En je ogen zo blauw als staal;
Ahoy, Ahoy, mijn admiraal!
De jaren gingen voorbij.
En dan op een dag,
Sinds ik het zag aankomen.
En was nogal versuft.
Het kwam uit de mist:
Een schip met vier masten
En enorme zeilen,
Wat nauwelijks past.
Ik kon hem zien.
Ga bij de rehabilitatie staan.
De Band van zijn pet
Blaast in de zeewind.
En toen hij aan land kwam
En nam me bij de Hand,
Omdat ik het precies wist.:
Nu ben ik zijn vrouw.
Hij droeg zijn shirt open.
En dit ook in de Winter.
Toen zei hij:,
Mijn naam is Günther.»
Ja, u was mijn admiraal.,
Schouders breed, heupen smal
En je ogen zo blauw als staal;
Ahoy, Ahoy, mijn admiraal!
Het was net een sprookje.
We waren een stel.
En in de hemel.
Toen zongen de larks.,
Maar na zeven weken
Heeft hij met me gesproken? :
Ik kan er niet meer tegen.
Ik wil weer de zee op.
Ik mis de golven.,
Ik in de dolfijnen.
Ik mis de meeuwen.
En de pinguïns.»
Ik liep naar hem toe en
Ik zei hem, " jij hond!
Je wilt me verlaten.
Ik zal je haten!»
Maar toen hij ging
En ik begon naar heuin te gaan.
Mijn hart ging "poch poch".
Ik hield nog steeds van hem.
Ja, u was mijn admiraal.,
Schouders breed, heupen smal
En je ogen zo blauw als staal;
Ahoy, Ahoy, mijn admiraal!
En toen brak er een oorlog uit.
Het leek op een overwinning.
Hij kreeg een medaille.
Toen stierf hij.