Knifeworld — Me to the Future of You songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Me to the Future of You" van Knifeworld.
Songteksten
Wait for a fall, and you’d want to try and recall,
Times spent in better days, wasting a glorious afternoon.
Think back to summer and you’d want to,
But I’m losing you this time.
Can’t decide if I mind.
When oceans earn the right to dry up,
And stars have fallen earthward by the score.
Ah! The end reeks of familiar,
Of ever after me to you.
Final her flames are beautiful,
Close your eyes and close me out of sight.
We’re not for certain cut. Desire,
That calls me back to you and loses time.
Sold, expired, retarded, burnt out,
Will you still kiss my charred remains?
Oh your face looks like an angel,
Lips and lids are closing, it’s alright.
«I never printed too hard with the Allaways,
We riddled cradles to coffins, spastics to boffins,
And threw ourselves in line with the universe expanding.
With all the trinkets clutching, you deserved,
To force a post into history you’d reserved.
I never printed too hard with the Allaways.
I know you heard it before, but we all came from the stars,
And these protons and nucleus are all we really are.
I never printed too hard with the Allaways,
And sent a D.N.A. code into traction,
It’s got a sigil of an overbite, ah! ah!
And now it’s spinning like a wheel,
Like a chakra in reverse.
It’s got a reason to print with me everyday,
Was I merely a blip along the way?
And over and ever forever it’s finite,
Over and ever forever infinite,
On thin ice.
It’s breaking in transmutation.
And it’s born again,
And it gets formed again.
And it’s coming back in two,
And now it’s coming back two times."
Songtekstvertaling
Wacht op een val, en je zou willen proberen te herinneren,
Tijden hebben in betere dagen doorgebracht, het verspillen van een glorieuze middag.
Denk terug aan de zomer en je zou willen,
Maar deze keer raak ik je kwijt.
Ik kan niet beslissen of ik het erg vind.
Wanneer oceanen het recht verdienen om op te drogen,
En de sterren zijn op aarde gevallen.
Ah! Het einde ruikt naar vertrouwd,
Van mij voor jou.
Uiteindelijk zijn haar vlammen prachtig.,
Sluit je ogen en sluit me uit het zicht.
We zijn niet zeker. Verlangen,
Dat roept me terug naar jou en verliest tijd.
Verkocht, verlopen, achterlijk, opgebrand,
Wil je nog steeds mijn verkoolde resten kussen?
Oh je gezicht ziet eruit als een engel,
Lippen en deksels sluiten, het is goed.
"Ik heb nooit te hard geprint met de Allaways,
We doorzeefd krabben naar doodskisten, spastiek naar boffins,
En we gooiden ons in lijn met het uitdijende universum.
Met alle snuisterijen die je vasthield, verdiende je het.,
Om een post in de geschiedenis te dwingen die je had gereserveerd.
Ik heb nooit te hard geprint met de Allaways.
Ik weet dat je het eerder gehoord hebt, maar we kwamen allemaal van de sterren,
En deze protonen en nucleus zijn alles wat we echt zijn.
Ik heb nooit te hard geprint met de Allaways.,
En stuurde een D. N. A. code in tractie,
Het heeft een sigil van een overbeet, ah! ah!
En nu draait het als een wiel,
Als een chakra in zijn achteruit.
Het heeft een reden om elke dag met mij te printen.,
Was ik maar een bliep onderweg?
En voor altijd en eeuwig is het eindig,
Over en voor altijd oneindig,
Op dun ijs.
Het breekt in transmutatie in.
And it ' s born again,
En het wordt weer gevormd.
En het komt terug in twee,
En nu komt het twee keer terug."