Knife In The Water — Careening songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Careening" van Knife In The Water.
Songteksten
white moving water carries you down to the sea
the artery flows to the mouth
such a comfort to know you won’t drown
swimming and floating you talk to yourself like a friend
to clear cobwebs out of your head
as the wounds on your skin open wide
you can’t help but laugh as you see your left arm float away
your limbs at their will separate
they drift out for miles and dissolve
careening one vast disembodied thought
empty of all need and want
still yet moving with speed
memory threads on as the last thing to go the life you are leaving now
pulls you below undertow
time don’t mean nothing but march of the year '91
in the house that you own on the shore
three children and sand kitchen floor
flourescent and plastic bright orange and sweet baby blue
her flawed beauty beckons to you
the sexual nightmare of two
flame, to the face of a young pristine girl
your daughter one flowery scar
a body to queasy to hold
pain, a pain that you just can’t describe
like burning like burning alive
the cinders blow out to the sea
love, this love that just won’t leave your mind
and nature has been so unkind
nature and fate intertwined
try to establish a new life alone in the world
but memory won’t leave you alone
the awful and sweet both at once
children all moved out you speak now at most once a month
like the fruit from the tree hit the ground
your heartstrings have set in with rot
this paralyzing feeling crosses your body like waves
not religious or hopeless ar all
like knowing alone don’t exist
careening one vast disembodied thought
empty of all need and want
still but you’re moving with speed
memory threads on as the last thing to go in the life you are leaving right now
pulls you below undertow
Songtekstvertaling
Wit bewegend water brengt je naar de zee
de slagader stroomt naar de mond
wat een troost om te weten dat je niet zult verdrinken.
zwemmen en drijven je praat tegen jezelf als een vriend
om spinnenwebben uit je hoofd te halen.
als de wonden op je huid wijd opengaan
je kunt er niets aan doen dat je lacht als je je linkerarm ziet wegdrijven.
je ledematen scheiden zich als ze dat willen.
ze drijven mijlenver weg en lossen op.
het verzorgen van een onmetelijke gedachte
leeg van alle behoeften en wensen
nog steeds in beweging met snelheid
het geheugen gaat verder als het laatste wat gaat het leven dat je nu verlaat
trekt je onderstroom
tijd betekent niets anders dan maart van het jaar ' 91
in het huis dat je bezit aan de kust
drie kinderen en zandkeuken vloer
flourescent en plastic helder oranje en zoet babyblauw
haar gebrekkige schoonheid wenkt naar jou.
de seksuele nachtmerrie van twee.
flame, to the face of a young pristine girl
uw dochter een Bloemig litteken
een lichaam om misselijk te houden
pijn, een pijn die je niet kunt beschrijven
alsof je levend verbrandt.
de sintels blazen uit naar de zee
liefde, deze liefde die je niet uit je hoofd wil
en de natuur is zo onaardig geweest
natuur en lot verweven
probeer een nieuw leven op te bouwen alleen in de wereld
maar het geheugen zal je niet met rust laten.
de verschrikkelijke en zoete beide tegelijk
de kinderen zijn allemaal verhuisd. je spreekt nu maximaal één keer per maand.
zoals het fruit van de boom de grond raakte
je hart gaat rotten.
dit verlammende gevoel kruist je lichaam als golven
niet religieus of hopeloos
alsof alleen weten niet bestaat.
het verzorgen van een onmetelijke gedachte
leeg van alle behoeften en wensen
maar je beweegt met snelheid.
herinneringen gaan verder als het laatste wat je in het leven gaat dat je nu verlaat.
trekt je onderstroom