Klimt 1918 — Sleepwalk In Rome songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sleepwalk In Rome" van Klimt 1918.

Songteksten

Please rain a tear of light in black ocean way.
Fellows smell of musk, through a tree-lined road,
In the dark green flow.
Outside tell me your name softly,
Outside wake me tonight slowly,
Please lead my dance with care,
With your mid-fall's rained words.
We are the friends dancing in a sleeping Rome,
Come on now, dance through the bends of a glorious past.
We drink the tears of sky with our trembling mouths,
Between earth and grey clouds.
Someone tells we are dead when our dream is gone,
How to prove to you that’s wrong?
So please enjoy our dance outside,
Feel cold blue trance inside deeply,
Please lead our dance with care,
With your mid-fall's rained words.
La mota, il viso dei dormienti,
Le colpe lievi delle genti, sì.
Mi guardano come se Niente, più niente fosse vero,
Nemmeno il cielo tra le dita
Che piange su di noi.
Stringete lana imbevuta,
Mi bagno il viso un’altra volta, no,
Non mi dite che
Dovete andare più lontano,
Umide vesti scolorite,
Che fate male sulla pelle,
Come la mota sulla pelle.
Le ore lorde degli incanti
I sogni scuri dei perdenti, sì.
Scorrono come se Il buio fosse acqua e terra,
Torrente scuro, silenzioso.
Le labbra viola, seducenti,
Umide membra già basite.

Songtekstvertaling

Laat alsjeblieft een traan van licht regenen op de zwarte Oceaan manier.
Kerels ruiken naar Muskus, door een met bomen beklede weg,
In de donkere groene stroom.
Vertel me je naam zachtjes.,
Maak me vanavond langzaam wakker.,
Leid mijn dans met zorg.,
Met je geregende woorden.
Wij zijn de vrienden die dansen in een slapend Rome,
Kom op, dans door de bochten van een glorieus verleden.
We drinken de tranen van de hemel met onze trillende monden,
Tussen aarde en grijze wolken.
Iemand zegt dat we dood zijn als onze droom weg is.,
Hoe kan ik bewijzen dat dat verkeerd is?
Dus geniet van onze dans buiten.,
Voel koude blauwe trance diep van binnen,
Leid onze Dans met zorg.,
Met je geregende woorden.
La mota, il viso dei dormienti,
Le colpe lievi delle genti, sì.
Mi guardano come se Niente, più niente fosse vero,
Nemmeno il cielo tra le dita
Che piange su di noi.
Stringete lana imbevuta,
Mi bagno il viso un ' altra volta, no,
Non mi dite che
Dovete andare più lontano,
Umide vesti scoloriet,
Che fate male sulla pelle,
Kom la mota sulla pelle.
Le ore lorde degli incanti
Ik sogni scuri dei perdenti, sì.
Scorrono come se Il buio fosse acqua e terra,
Torrente scuro, silenzioso.
Le labbra viola, seducenti,
Umide membra già basite.