Klimt 1918 — Atget songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Atget" van Klimt 1918.
Songteksten
You seemed to me like a swirling dance
of windblown leaves.
When the night filled with cries
the truth lies with our love.
And we scaled the tones of sky
to find the cold blue trees.
These silent chances passed one by were the stars shined gold.
And could you sleep when the wind blew?
When I left you, in October.
You who sat safe and warm indoors
you, who smiled.
When everyone you have loved in me is finally gone
the damage is done.
There will be no means for escaping Rome.
In the distance my heart swelled away
I strove, I strove against all past adversities.
And you were under muddy sleepless stars again.
And I was dead close
to your sleeping closed brown eyes.
So, I seemed to you like an empty street
in a vast ghost town
when the path was dark and the sky was grey.
Yes, I heard the sound.
And we scaled the shapes of clouds
to find the puddle’s ground.
These silent chances passed one by were the stars shined gold.
In the distance my heart swelled away
I strove, I strove against all past adversities.
And you were under muddy sleepless stars again.
And I was dead close
to your sleeping closed brown eyes.
In the distance my heart
tried to walk outside my chest.
And you knew, I strove against all past adversities.
And you were under muddy sleepless stars again.
And I was dead close
to your sleeping closed brown eyes.
Songtekstvertaling
Je leek me als een wervelende dans
van blaasbladeren.
Wanneer de nacht gevuld is met kreten
de waarheid ligt bij onze liefde.
En wij schaalden over de tonen van de hemel.
om de koude blauwe bomen te vinden.
Deze stille kansen passeerden een door de sterren vergoten goud.
En kon je slapen toen de wind waaide?
Toen ik je verliet, in oktober.
Jij die veilig en warm binnen zat
jij, die lachte.
Als iedereen van wie je hebt gehouden in mij eindelijk weg is
de schade is aangericht.
Er zullen geen middelen zijn om Rome te ontsnappen.
In de verte zwol mijn hart weg
Ik streefde, ik streefde tegen alle vroegere tegenslagen.
En je was weer onder modderige slapeloze sterren.
En ik was er bijna.
op je slapende bruine ogen.
Dus, ik leek je als een lege straat
in een uitgestrekte spookstad
toen het pad donker was en de lucht grijs.
Ja, ik hoorde het geluid.
En wij schreden de wolken voorbij,
om de grond van de plas te vinden.
Deze stille kansen passeerden een door de sterren vergoten goud.
In de verte zwol mijn hart weg
Ik streefde, ik streefde tegen alle vroegere tegenslagen.
En je was weer onder modderige slapeloze sterren.
En ik was er bijna.
op je slapende bruine ogen.
In de verte mijn hart
probeerde buiten mijn borst te lopen.
En je wist, dat Ik streefde tegen alle vroegere tegenslagen.
En je was weer onder modderige slapeloze sterren.
En ik was er bijna.
op je slapende bruine ogen.