Kishi Bashi — Bittersweet Genesis For Him And Her songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bittersweet Genesis For Him And Her" van Kishi Bashi.
Songteksten
In the beginning we were scrambled together
mixed in a celestial bowl and hand fluffed with a feather
and the tears of bliss were not amiss
it was a good day
the second day, we created the earth
tickled in irony as we made love upon it’s girth.
and to our delight, the sun gave us the stars
the creation of the moon was a miracle of light
descended from the rift in the dark star of night
my veins pulsed butter as it illuminated your thighs
on the fourth day, we felt compelled to whistle.
For how could we call the love birds to nestle
and keep us company in this world anew and fresh?
Today I paint to life, a portrait of the sacred friend, the perfect wife
in synesthesia
together we have filled the world with colored wine
but the story nears the present time
of restlessness and wake up calls
wake up!
Years have flown fast but then who’s counting
the wars have been won but there’s few left standing between us and the shadows of christmas past
critically acclaimed but sadly underrated
fortune definitely favored us, but no one celebrated
our wits were splitting at their ends…
we gazed upon the city lights
we each laughed aloud one final time and agreed:
this is one thing we’ll miss…
and as we held our breath and forced our will
the minutes stopped, the air was still
and minds began to unlearn their faulted ways
We blasted through the hills!
they were the first to go, and the most painful so because we made them first when we learned to bleed
with our fingers on the seeds that sowed in the dirt
and then cried when we came in the glorious masterwork of life ending
and beginning again
we ignored the pleas of the forest and the seas
as we scorched the earth with our tears…
we burned them in fear
until there’s nothing left
nothing left
nothing, nothing left
but us
Songtekstvertaling
In het begin werden we samen geroerd.
gemengd in een hemelse kom en met de hand gevulde met een veer
en de tranen van gelukzaligheid waren niet mis
het was een goede dag.
op den tweede dag schiepen wij de aarde.
gekieteld in ironie terwijl we de liefde bedreven op de omtrek.
en tot onze vreugde, gaf de zon ons de sterren
de schepping van de maan was een wonder van licht
neergedaald van de kloof in de donkere nachtster
mijn aderen pulseerde boter terwijl het je dijen verlichtte
op de vierde dag voelden we ons gedwongen te fluiten.
Want hoe kunnen we de tortelduifjes roepen om te nestelen?
en ons gezelschap houden in deze wereld opnieuw en fris?
Vandaag schilder ik het leven, een portret van de Heilige vriend, de perfecte vrouw
in synesthesie
samen hebben we de wereld gevuld met gekleurde wijn.
maar het verhaal nadert de huidige tijd.
van rusteloosheid en wakker worden
wakker worden!
Jaren hebben snel gevlogen maar wie telt er dan
de oorlogen zijn gewonnen maar er zijn er nog maar weinig die tussen ons staan en de schaduwen van Kerstmis verleden
kritisch geprezen, maar helaas onderschat
het geluk heeft ons zeker begunstigd, maar niemand heeft het gevierd.
onze verstand spleet aan hun einde.…
we keken naar de stadslichten
we lachten elkaar nog één keer uit.:
dit zullen we missen.…
en terwijl we onze adem inhouden en onze wil dwongen
de minuten stopten, de lucht was nog steeds
en geesten begonnen hun faulted manieren te leren kennen.
We vlogen door de heuvels.
zij waren de eersten die gingen, en de meest pijnlijke ... dus omdat we ze voor het eerst maakten toen we leerden te bloeden.
met onze vingers op de zaden die gezaaid zijn in het vuil
en toen we huilden toen we kwamen in het glorieuze meesterwerk van het einde van het leven
en opnieuw beginnen
we negeerden de smeekbeden van het bos en de zeeën.
terwijl we de aarde verschroeid hebben met onze tranen…
we verbrandden ze in angst.
tot er niets meer over is.
er is niets meer over.
niets, niets meer over.
maar wij