Kinky Friedman — Nashville Casuality And Life songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nashville Casuality And Life" van Kinky Friedman.
Songteksten
In faded gabardine he used to stand
Down by the Union Station with that ol' hat in his hand
A banjo-pickin' devil, a singin' rag-time saint
The young folks called him beautiful, the old folks called him quaint
And the station-master pointed to the sign
And they busted him for loiterin' when he was makin' memories rhyme
Out in the falling snow he’d sing his song
To a world too cold to listen and too white to sing along
Just a Nashville casualty and life
Done left him without a dime
Ever since the good Lord took his wife
You’ll find him strummin' on the corner all the time
And most of Music City never the saw the world within the song
Of a Nashville casualty and life — goes on
In the attic sets a dusty hat and cane
And the kids they found a banjo there all rusted from the rain
I strummed a little rusty rag-time beat
And I sang for every soul out on the street
I could almost see him standin' in the rain
His black and blinded face reflectin' all the pain
Of all the years and people passin' by
And all the ringin' memories that can make a banjo cry
Just a Nashville casualty and life
It’s a riff that’s hell to play
You sings for your livin' in the street
And you sleeps in the back of some café
And most of Music City never sees the world within the song
Of a Nashville casualty and life — goes on
Songtekstvertaling
In vervaagde gabardine stond hij altijd
Bij het Union Station met die oude hoed in zijn hand.
Een banjo-pikende duivel, een singin ' rag-time Heilige
De jonge mensen noemden hem mooi, de oude mensen noemden hem schilderachtig.
En de stationschef wees naar het teken
En ze pakten hem op voor rondhangen toen hij herinneringen aan het rijmen was
In de vallende sneeuw zong hij zijn lied
Naar een wereld te koud om te luisteren en te Wit om mee te zingen
Gewoon een Nashville slachtoffer en leven
Heb hem achtergelaten zonder een dubbeltje.
Sinds de goede Heer zijn vrouw meenam
Je vindt hem altijd op de hoek.
En de meeste Muziekstad hebben nooit de wereld gezien in het lied
Van een Nashville slachtoffer en leven — gaat door
Op zolder zet een stoffige hoed en stok
En de kinderen vonden daar een banjo, verroest door de regen.
Ik heb een beetje rusty rag-time beat getoverd.
En ik zong voor elke ziel op straat
Ik zag hem bijna in de regen staan.
Zijn zwarte en blinde gezicht reflecteert alle pijn
Van alle jaren en mensen die voorbij komen
En al die herinneringen die een banjo aan het huilen kunnen maken
Gewoon een Nashville slachtoffer en leven
Het is een riff dat is hel om te spelen
Je zingt voor je leven op straat
En jij slaapt achterin een café.
En de meeste Muziekstad ziet nooit de wereld in het lied
Van een Nashville slachtoffer en leven — gaat door