Kingsfoil — Dust of the Cities songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dust of the Cities" van Kingsfoil.
Songteksten
All of these walls, and all these corridors are looking all the same and I am
lost inside this ward, she’s in the badlands and I have come back home
wondering if he’ll make it in the hospital alone
I tend to twist my thoughts up up till I am so far down
All of these walls, and all these corridors are looking all the same and I am
lost inside this ward, she’s in the badlands and I have come back home
wondering if he’ll make it in the hospital alone
I tend to twist my thoughts up up till I am so far down
I watch the stars shower in the dark follow suit after we come inside
Push the hair out of your eyes
We’ll bid the dust of the cities goodnight
Finally there’s nothing between us but
The water on our skin
I hate the way I feel, I never thought that fear could take me back so close to
all the memories we hold dear, I try to sleep but I can feel the morning creep
and when I finally dream its of monitors and tubes
And they are all twisted up up up and I can’t untangle
I watch the stars shower in the dark follow suit after we come inside
Push the hair put of your eyes
We’ll bid the dust of the cities goodnight
Finally there’s nothing between us but
The water on our skin
I wake up feeling like a nursing home, I’m way to young to feel this stuck and
old
I watch the stars shower in the dark follow suit after we come inside
Push the hair put of your eyes
We’ll bid the dust of the cities goodnight
We’ll bid the dust of the cities goodnight
Finally there’s nothing between us but
The water on our skin
Dust of the cities
They are all twisted up
Looking all the same and I am lost inside this ward
Songtekstvertaling
Al deze muren, en al deze gangen zien er allemaal hetzelfde uit en ik ben
verloren in deze afdeling, ze is in de badlands en ik ben terug thuis gekomen
ik vroeg me af of hij alleen in het ziekenhuis zou komen.
Ik neig om mijn gedachten te verdraaien tot ik zo diep ben
Al deze muren, en al deze gangen zien er allemaal hetzelfde uit en ik ben
verloren in deze afdeling, ze is in de badlands en ik ben terug thuis gekomen
ik vroeg me af of hij alleen in het ziekenhuis zou komen.
Ik neig om mijn gedachten te verdraaien tot ik zo diep ben
Ik kijk hoe de sterren douchen in het donker volg het pak als we binnen zijn
Duw het haar uit je ogen
We zullen het stof van de steden welterusten wensen.
Eindelijk is er niets tussen ons behalve
Het water op onze huid
Ik haat de manier waarop ik me voel, ik had nooit gedacht dat angst me zo dicht bij
alle herinneringen die ons dierbaar zijn, probeer ik te slapen maar ik voel de ochtend engerd
en als ik eindelijk droom van monitoren en buizen
En ze zijn allemaal verdraaid en ik kan ze niet ontwarren.
Ik kijk hoe de sterren douchen in het donker volg het pak als we binnen zijn
Duw het haar van je ogen
We zullen het stof van de steden welterusten wensen.
Eindelijk is er niets tussen ons behalve
Het water op onze huid
Ik word wakker en voel me als een verpleeghuis, ik ben veel te jong om me vast te zitten en
oud
Ik kijk hoe de sterren douchen in het donker volg het pak als we binnen zijn
Duw het haar van je ogen
We zullen het stof van de steden welterusten wensen.
We zullen het stof van de steden welterusten wensen.
Eindelijk is er niets tussen ons behalve
Het water op onze huid
Stof van de steden
Ze zijn allemaal verdraaid.
Ik zie er allemaal hetzelfde uit en ik ben verloren in deze afdeling.