Kimber's Men — Ode to Big Blue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ode to Big Blue" van Kimber's Men.
Songteksten
The Oceans of the Earth
Were the home of Big Blue
He was the Greatest Monster
The World ever knew
The Place he loved best
Were the waters to the West
As around the Blue Pacific he did Roam
Big Blue moved along
A Mighty Blue was He
And the battles of the Whales
An Awesome sight to See
He took them one by one
He drove them all away
And the mating of the day he was the King
Big Blue had fifty wives
and he sired forty sons
Most of them fell victim
To the cruel harpoon guns
He was far too wise
To be seen by the gunners eyes
So he roamed the seas a Hundred Years
His mouth was as large
As a tunnel so they say
Skin thick like leather
Eyes keen and Small
His back was all scarred
He knew the smell of whalers did Big Blue
Big Blue passed away
To his natural decay
Along the arctic circle
He traveled up that way
And there never was a man
Born with the gunners hand
Who ever took a pan to Big Blue
The Gray whale has run
And the Sperm is almost done
The Finbacks and the Greenland rights
have all passed and gone
Been taken by the men
for the money he could spend
The killing never stops, it just goes on
The Oceans of the Earth
The Home of Big Blue
He was the greatest Monster
The World ever knew
The Place that he loved best
Were the waters to the west
As around the Blue Pacific he did roam
(And the place that he loved best
Were the waters to the west)
Songtekstvertaling
De oceanen van de aarde
Waren het huis van Big Blue
Hij was het grootste Monster.
The World ever knew
De plek waar hij het meest van hield
Waren de wateren in het Westen
Als rond de blauwe Stille Oceaan zwerfde hij rond
Big Blue ging verder
Een machtige Blauwe was hij
En de veldslagen van de walvissen
Een geweldig gezicht om te zien
Hij nam ze één voor één.
Hij heeft ze allemaal weggejaagd.
En de paring van de dag dat hij de koning was
Big Blue had vijftig vrouwen.
en hij verwekt veertig zonen.
De meesten zijn slachtoffer geworden.
Naar de wrede harpoen geweren
Hij was veel te wijs.
Te zien door de schutters ogen
Dus zwierf hij honderd jaar door de zeeën.
Zijn mond was zo groot.
Als een tunnel, zeggen ze.
Huid dik als leer
Ogen scherp en klein
Zijn rug was getekend.
Hij kende de geur van walvisvaarders.
Big Blue is overleden.
Op zijn natuurlijke verval.
Langs de poolcirkel
Hij reisde die kant op.
En er was nooit een man
Geboren met de hand van de kanonniers
Die ooit een pan naar Big Blue nam
De grijze walvis heeft gerend
En het sperma is bijna klaar.
De Finbacks en de rechten van Groenland
zijn allemaal voorbij en weg
Door de mannen meegenomen
voor het geld dat hij kon uitgeven
Het moorden stopt nooit, het gaat gewoon door
De oceanen van de aarde
Het Huis van Big Blue
Hij was het grootste Monster.
The World ever knew
De plek waar hij het meest van hield
Waren de wateren in het westen
Als rond de blauwe Stille Oceaan zwerfde hij rond
En de plek waar hij het meest van hield
Waren de wateren in het westen)