Killing The Dream — Testimony songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Testimony" van Killing The Dream.
Songteksten
She was born in December
A day that was cold
That’s all they would recall
Little girl lost her mother
Stare in the mirror
And searches for a woman she’ll never know
Inside the child staring back
Left to fill the spaces of holes
Feeble answers to questions she’ll never know
So she makes up a story
About the woman in the photograph that she stole
And imagines a life
Where they share more than just their smiles
And blonde hair
Some trees are planted
Others have to grow on their own
She thinks about it less now
She’s older
«It's just easier to left yourself forget»
Memories are bestowed on the fortunate
The forsaken have to learn to just throw them away
Now her son ventures out
Unsure of what he’ll find
Or what he’s even looking for
He can’t find his way despite his maps
He throws them down
(He understands)
Lost, the son bows his pathetic head
And falls to his unscarred knees
To thank God
For giving such a little girl such strength
He lifts himself back up
A little lighter now
To see flowers blooming underneath him
In the safety of these trees
We’re staring over now
We live our lucky, privileged lives
Held together
Forever by that girl who knew
There must be something better
We grow together now
We’re staring over now
Songtekstvertaling
Ze is geboren in December.
Een dag die koud was
Dat is alles wat ze zich zouden herinneren.
Meisje verloor haar moeder
In de spiegel staren
En zoekt naar een vrouw die ze nooit zal kennen
In het kind dat terugstaart
Links om de gaten te vullen
Zwakke antwoorden op vragen die ze nooit zal weten
Dus ze verzint een verhaal
Over de vrouw op de foto die ze stal.
En stelt zich een leven voor
Waar ze meer delen dan alleen hun glimlach
En blond haar
Sommige bomen zijn geplant
Anderen moeten alleen groeien.
Ze denkt er nu minder over na.
Ze is ouder.
"Het is gewoon makkelijker om jezelf te laten vergeten»
Herinneringen worden geschonken aan de Fortuinlijke
De verlorenen moeten leren ze gewoon weg te gooien.
Nu gaat haar zoon naar buiten.
Onzeker over wat hij zal vinden
Of wat hij zoekt.
Hij kan zijn weg niet vinden ondanks zijn kaarten.
Hij gooit ze naar beneden.
(Hij begrijpt)
Verloren, buigt de zoon zijn zielige hoofd
En valt op zijn onbeschadigde knieën
godzijdank
Voor het geven van zo 'n klein meisje zo' n kracht
Hij tilt zichzelf weer op.
Een beetje lichter nu.
Om bloemen onder hem te zien bloeien.
In de veiligheid van deze bomen
We staren nu naar je.
We leven ons gelukkige, bevoorrechte leven.
Bij elkaar gehouden
Forever by that girl who knew
Er moet iets beters zijn.
We groeien nu samen.
We staren nu naar je.