Killing Joke — Tiahuanaco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tiahuanaco" van Killing Joke.
Songteksten
I was a tourist in the Andes
On my way to Tiahuanaco
Where the balance of a weeping god
Faced east to the rising sun
But I looked out the window
And all I could see
Was the face of a girl
She was looking at me She was begging for food
Then I knew I had found
The weeping god
In the face of a child
As she gestures with her fingers
Her little brother followed suit
And all I did was take my camera
So the image never fades away
I no longer saw the great gate of the sun
Nor the dawn of time when our race had begun
Just black eyes like starving dogs looking at me
A weeping god was all I’d ever see
And as I sat in contemplation beyond all charity
Losing the magic and meaning of living
(the earth and the stars these things are mine)
And when they’ve drained the earth of all resources
We’ll face the music still
For you and I shall be striking memories
In the thoughts of our children’s children
I had arrived at my destination
At the gate of the rising sun
We shall again regain in sunset that balance
That we left undone
I stared at the shacks and the shanty town mess
I couldn’t help but to think of the West
The balance was lost and my reason went wild
As the weeping god came alive in the child
I began to weep
And I remember the violation
Determination came,
Determination, Yeah!
Songtekstvertaling
Ik was een toerist in de Andes.
Op weg naar Tiahuanaco
Waar de balans van een huilende god
Tegenover het oosten naar de opkomende zon
Maar ik keek uit het raam.
En alles wat ik kon zien
Was het gezicht van een meisje
Ze keek me aan en smeekte om eten.
Toen wist ik dat ik had gevonden
De huilende god
In het gezicht van een kind
Als ze gebaren met haar vingers
Haar broertje volgde haar.
En alles wat ik deed was mijn camera nemen
Dus het beeld vervaagt nooit
Ik zag niet langer de grote poort van de zon
Noch de dageraad van de tijd toen ons ras was begonnen.
Gewoon zwarte ogen als uitgehongerde honden die naar me kijken.
Een huilende god was alles wat ik ooit zou zien
En terwijl ik zat te contempleren boven alle liefdadigheid
De magie en betekenis van het leven verliezen
(de aarde en de sterren deze dingen zijn van mij)
En als ze de aarde hebben leeggezogen.
We zullen de muziek onder ogen zien.
Want jij en ik zullen mooie herinneringen hebben.
In de gedachten van onze kinderen
Ik was aangekomen op mijn bestemming
Bij de poort van de opkomende zon
Wij zullen die balans bij zonsondergang opnieuw herwinnen.
Dat we onklaar zijn gemaakt
Ik staarde naar de shacks en de shanty town mess.
Ik moest aan het Westen denken.
Het evenwicht was verloren en mijn reden werd wild
Zoals de huilende god tot leven kwam in het kind
Ik begon te huilen.
En ik herinner me de overtreding.
Vaststelling kwam,
Vastberadenheid, Ja!