Kevin Johnson — Kedron Brook songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kedron Brook" van Kevin Johnson.
Songteksten
In the last light of evening sun,
when summer grasses spoke of early dew,
I took an unfamiliar turning,
And so I wandered,
in the power of some strange subconscious yearning,
Down the turnings and the twistings of the road,
Till the sun was gone from the distant hill,
And Kedron Brook seemed strangely still.
Visions of sunsets and soft summer skies,
Like cellophane papers that danced in my eyes,
Echoes of footsteps that wandered their way,
Through the last, lonely lights of the day,
Feelings of feelings that sent my head reeling,
just wondering how it could be,
That the feelings of something so strangely confusing,
were strangely familiar to me,
Like the feeling of something I seemed to recall,
but I couldn’t remember it all,
The feeling as though I had stepped through a door,
and I knew I had been there before.
When the gentry were waltzing to the gentle maxinas,
And the hansom cabs swayed,
like young ballerinas,
And life was as sweet as an old concertina,
that rattled its way through a holiday,
When the night was the sight of the weary lamplighters and the crowded marquees,
Of the bare-fisted fighters, And the bustles and bows of the Saturday nighters,
were rustling their way through a Saturday,
When the world twirled around to an old-fashioned sound,
and the seasons were young in the ground.
Did I once stand there at Kedron Brook,
watching the sun going down?
Songtekstvertaling
In het laatste licht van de avondzon,
toen zomergrassen spraken over vroeg dauw,
Ik nam een onbekende afslag.,
En dus zwierf ik rond.,
in de kracht van een vreemd onbewust verlangen,
Langs de draaiingen en de kronkels van de weg,
Tot de zon weg was van de verre heuvel,
En Kedron Brook leek vreemd genoeg nog steeds.
Visioenen van zonsondergangen en zachte zomerhemels,
Zoals cellofaanpapier dat in mijn ogen danste.,
Echo ' s van voetstappen die hun weg liepen,
Door de laatste, eenzame lichten van de dag,
Gevoelens die mijn hoofd op hol brachten,
ik vroeg me af hoe het kon zijn.,
Dat de gevoelens van iets zo vreemd verwarrend,
ze kwamen me vreemd bekend voor.,
Zoals het gevoel van iets dat ik me leek te herinneren,
maar ik kon me niet alles herinneren.,
Het gevoel alsof ik door een deur was gestapt,
en ik wist dat ik er eerder was geweest.
Toen de adel naar de lieve maxinas wandelde.,
En de hansom taxi ' s draaiden,
net als jonge ballerina ' s.,
En het leven was zo zoet als een oud concertina,
die zijn weg door een vakantie,
Toen de nacht de aanblik was van de vermoeide lichtmakers en de overvolle Markies,
Van de strijders met blote handen, en de trappen en de bogen van de zaterdagnacht.,
waren aan het ritselen hun weg door een zaterdag,
Toen de wereld ronddraaide naar een ouderwets geluid,
en de seizoenen waren jong in de grond.
Stond ik daar ooit bij Kedron Brook?,
kijken hoe de zon ondergaat?