Kevin Devine — Tapdance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tapdance" van Kevin Devine.
Songteksten
You get back here
You do it slowly
Do it calm
Now don’t be so angry
I got something
I’ve been chasing every day
Since I started walking
It just sits there
In the distance
It always flirts with the tips of my fingers
You thought that
You could love it Until it touched you
And now you just wanna stop it Well, I’m sorry
It’s not likely
It was here when you got here
And it’ll be here when you’re not here no more
And then some days
I get lucky
I can focus and things are less shaky
And I scrape you
Off the pale moon
And I slip you
Into soft shoes
And you tapdance
To a jazz band
On a cruise ship
Near an island
And your hair’s up You wear a short dress
And a wide smile
You’re movements are careless
It’s a daydream
I keep having
To make the clocks move
While I’m working
Or a bad joke
I can’t sit through
And I smile because I feel like I have to But if you’d look under the table
You’d see I’m playing with my knife
I’m slicing stripes into my kneecaps
And I’m struggling just to come off polite
We could be a snapshot framed and hung like a portrait
What if that’s true and I’m the only one who knows it?
Songtekstvertaling
Kom terug.
Je doet het langzaam.
Doe het rustig aan.
Wees niet zo boos.
Ik heb iets.
Ik zit elke dag achter je aan.
Sinds ik begon te lopen
Het zit daar maar.
In de verte
Het Flirt altijd met de vingertoppen.
Je dacht dat
Je zou ervan kunnen houden totdat het je aanraakte.
En nu wil je het gewoon stoppen.
Het is niet waarschijnlijk.
Het was hier toen je hier kwam.
En het zal hier zijn als je er niet meer bent.
En dan sommige dagen
Ik heb geluk.
Ik kan me concentreren en de dingen zijn minder wankel.
En ik schraap je.
Van de bleke maan
En ik slik je
In zachte schoenen
En je tapdanst
Naar een jazzband
Op een cruiseschip
In de buurt van een eiland
En je haar zit omhoog je draagt een korte jurk
En een brede glimlach
Je bewegingen zijn onvoorzichtig.
Het is een dagdroom.
Ik blijf
Om de klokken te laten bewegen
Terwijl ik werk.
Of een slechte grap.
Ik kan er niet doorheen.
En ik lach omdat ik het gevoel heb dat het moet maar als je onder de tafel kijkt
Je zou zien dat ik met mijn mes speel.
Ik snij strepen in m ' n knieschijven.
En ik worstel om beleefd over te komen.
We kunnen een momentopname zijn en hangen als een portret.
Wat als dat waar is en ik de enige ben die het Weet?