Kelly Joe Phelps — Worn Out songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Worn Out" van Kelly Joe Phelps.

Songteksten

Wonder flood the valley, tunnel feed the soil
Free advice with constant wit, never to recoil
Bums rush o’er the high grass field with shoes of plastic lace
That untie at the first step, not the last that wins the race
Herein lies my sure demise, 'haps my one bright seed
This or then the other tact falls right and starts to bleed
Can you hear a toneless rhyme between my bones and sunken eyes?
No, I think not, it’s as if my thought has worn the clown’s disguise
Oh, my little life worn out on a goddamn road
I live to breath more than believe, a reason for this load
Is it my own version of a terrifying leap across
An unforgiving landscape, when all I want is sleep?
Unfolding here before me is an ugly naked truth
I know no more than a drunkard in a circus dunk tank booth
The balls come flying, one, two, three, in and down I go People retch in laughter while I scream out for more
Now I’m dry electric shock, I watch the sky like a broken clock
I tie my plastic lace and then I go back to my walk
Stuttering for coffee or a comforting brush
Across the backs of both my knees, mother sings to hush
Make a castle to the sky in honor of a man like sand
Who’ll wash away in time and he will ne’er be here again
Oh, my little life worn out on a goddamn road
I live to breath more than believe, a reason for this load

Songtekstvertaling

Wonder overspoelen de vallei, tunnel voeden de grond
Gratis advies met constante humor, nooit terugdeinzen
Bums rush o ' er het hoge grasveld met schoenen van plastic kant
Dat losmaken bij de eerste stap, niet de laatste die de race wint.
Hierin ligt mijn zekere ondergang, ' hapt mijn enige heldere zaad
Dit Of dan valt de andere tact recht en begint te bloeden
Hoor je een kleurloze rijm tussen mijn botten en verzonken ogen?
Nee, Ik denk het niet, het is alsof mijn gedachte de clowns vermomming heeft gedragen.
Oh, mijn kleine leven Versleten op een verdomde weg
Ik leef om meer te ademen dan te geloven, een reden voor deze lading
Is het mijn eigen versie van een angstaanjagende sprong over
Een meedogenloos landschap, terwijl ik alleen maar wil slapen?
Zich hier ontvouwen voor mij is een lelijke naakte waarheid
Ik weet niet meer dan een dronkaard in een circus tankhokje.
De ballen komen vliegen, een, twee, drie, in en neer Ik Ga mensen kokhalzen in gelach terwijl ik schreeuw om meer
Nu ben ik een droge elektrische schok, ik kijk naar de hemel als een kapotte klok
Ik bind mijn plastic kant vast en dan ga ik terug naar mijn wandeling
Stotteren voor koffie of een troostborstel
Over de rug van beide knieën zingt moeder om te zwijgen.
Maak een kasteel naar de hemel ter ere van een man als zand
Wie zal zich op tijd wassen en hij zal hier nooit meer zijn.
Oh, mijn kleine leven Versleten op een verdomde weg
Ik leef om meer te ademen dan te geloven, een reden voor deze lading