Kavabanga & Depo & Kolibri — Звучат выстрелы songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Звучат выстрелы" van Kavabanga & Depo & Kolibri.
Songteksten
Kolibri:
Звучат выстрели над головами, машут флагами,
Мы же не виноваты, дайте написать маме.
Разбитые судьбы в земле, дайте подышать мне,
Заберите дорогие бумаги, скажите «я живой» маме.
Люди, поймите: живём, чтобы любить, а не убивать и бить,
Чтобы улыбаться, ведь, мы же счастливы итак были.
Пока не накрылась пылью, давайте оружие вниз.
И песни на бис, солдат — улыбнись,
За деньги не купить жизнь, ты скоро будешь дома, держись.
Kavabanga:
Давит на грудь сапогом песня.
Грустно о ком здесь нет.
И под весом икон.
Так за месяцем год.
Depo:
Это напомнило мне советское кино.
Где я и ты, где ждут с войны.
Где мама ждёт от сына любой весточки.
А жизнь его важней, чем цвета геройской ленточки.
В кармане фото родных важней икон.
Вера и любовь дома сильней страха патрон.
Лабиринт, окоп, не забыть бы кто ты.
Словно пчёлы из соты, взводы формируют роты.
Позади я оставляю города.
Воин держит путь из неоткуда в никуда.
Сон в унисон, небо, птицы, мысли.
Словно мир, а воюем за границы.
Я и ты — фортуна, кто выстрелит первым.
Степи ли, и всё ли простит нам тут время.
Падать не убого, солнце светит одно.
Брат, это напомнило советское кино.
Kavabanga:
Давит на грудь сапогом песня.
Грустно о ком здесь нет.
И под весом икон.
Так за месяцем год.
Эй, улыбнись мне в глаза, приятель.
У нас с тобой теперь одна грусть на двоих в сердцах.
И моя девочка в волнующем бежевом платье.
Снится мне каждую ночь, пока не слышен залп.
Было и солнце, и город родной мне с юных лет.
Друзья, весёлый смех, крепкий сон, помню знакомство с ней.
Не думали о том, сколько дураков в стране.
И как придётся нам потом с тобой быстро, повзрослеть.
Я больше не зовусь по имени и не считаю ночи.
Всех кого мы любим отпускаем, чтобы было проще.
Солдат идёт в ровном строю, память жжёт глаза.
Как ещё вчера перед тобой шёл тот живой пацан.
Другая жизнь прошила насквозь дыры в рубашках.
Думаешь, что я привык?
Нет, мне не стыдно кричать, когда страшно.
Ну же, и мне не страшно от всех пулевых.
Боюсь, что так и не увижу её веснушек.
Давит на грудь сапогом песня.
Грустно о ком здесь нет.
И под весом икон.
Так за месяцем год.
Songtekstvertaling
Kolibri:
Schoten worden over hun hoofd afgevuurd, vlaggen worden wapperd,
Het is niet onze schuld, laat me mijn moeder schrijven.
Broken destinies in the ground, let me breathe,
Neem de dure papieren en zeg "Ik leef" tegen je moeder.
Mensen, begrijpen: we leven om lief te hebben, niet om te doden en te verslaan,
Om te lachen, omdat we zo gelukkig waren.
Voordat het onder het stof zit, laten we de wapens neerleggen.
En toegift liedjes, soldaatje-lach,
Geld kan geen leven kopen, je zult snel thuis zijn, wacht even.
Kavabanga:
Het nummer drukt op mijn borst met mijn laars.
Triest om wie er niet is.
En onder het gewicht van iconen.
Dus voor Maand Jaar.
Depo:
Het deed me denken aan de Sovjet cinema.
Waar jij en ik wachten op de oorlog.
Waar de moeder op nieuws van haar zoon wacht.
En zijn leven is belangrijker dan de kleuren van een heldhaftig lint.
In je zak zijn foto ' s van je familie belangrijker dan iconen.
Geloof en liefde thuis zijn sterker dan angst beschermheer.
Maze, trench, vergeet niet wie je bent.
Als bijen uit een honingraat vormen pelotons bedrijven.
Ik laat steden achter.
De krijger was op weg van nergens naar nergens.
Slaap in harmonie, lucht, vogels, gedachten.
Alsof de wereld en wij vechten voor grenzen.
Jij en ik zijn fortune, die als eerste zal schieten.
Of de steppen, en of de tijd ons alles zal vergeven.
Het is niet slecht om te vallen, de zon schijnt alleen.
Het deed me denken aan een Sovjetfilm.
Kavabanga:
Het nummer drukt op mijn borst met mijn laars.
Triest om wie er niet is.
En onder het gewicht van iconen.
Dus voor Maand Jaar.
Lach eens in m ' n oog.
Jij en ik delen nu hetzelfde verdriet in ons hart.
En mijn meisje in een spannende beige jurk.
Ik droom elke nacht Tot ik een salvo hoor.
Het was de zon, en de stad van mijn geboorteland vanaf jonge leeftijd.
Vrienden, gelukkig gelach, gezonde slaap, ik herinner me haar ontmoet te hebben.
We hebben er niet aan gedacht hoeveel dwazen er in het land zijn.
En hoe we later snel met jou moeten opgroeien.
Ik roep mijn naam niet meer, en ik tel de nachten niet mee.
Iedereen waar we van houden wordt vrijgelaten om het makkelijker te maken.
De soldaat loopt in een rechte lijn, zijn geheugen steekt in zijn ogen.
Zoals gisteren, voordat jij het enige levende kind was.
Een ander leven had gaten in hun shirts gemaakt.
Denk je dat ik eraan gewend ben?
Nee, Ik schaam me niet om te schreeuwen als ik bang ben.
Kom op, en ik ben niet bang voor alle kogels.
Ik ben bang dat ik haar sproeten nooit zal zien.
Het nummer drukt op mijn borst met mijn laars.
Triest om wie er niet is.
En onder het gewicht van iconen.
Dus voor Maand Jaar.