Kathy Mattea — They Are The Roses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "They Are The Roses" van Kathy Mattea.
Songteksten
A song for you this evening, and it’s not to make you sad
Or for adding to the sorrow of a troubled Northern land
But lately I’ve been thinking, and it just won’t leave my mind
I’ll tell you now of two good friends. They were both good friends of
Mine
Isaac Scott from Derry, he lived just across the fields
A great man for the music and the dancing and the reels
MacDonald came from South Armagh to court young Agnes fair
It was then we’d meet on Ryan Road, and laughter filled the air
Now, Isaac, he was Protestant and Sean was Catholic born
But it never made a difference, for their friendship it was strong
And sometimes in the evening when we heard the sound of drums
We said «War won’t divide us, we will always be as one
For the land our fathers plow in, the soil it is the same
And the places where we say our prayers have just got different
Names.»
We talked about our friends who’d died, we hoped there’d be no more
It was little then we realized the tragedy in store
There were roses, roses, there were roses
And the tears of the people ran together
It was on a Sunday morning when the awful news came around
There’d been another killing outside of Caplan town
We knew that Isaac danced up there, we knew he liked the band
We heard that he was dead, and we just could not understand
We gathered at his graveside on a cold and rainy day
The minister just closed his eyes, and for no revenge he prayed
And those of us who knew him from along the Ryan Road
Just bowed our heads and said a prayer for the resting of his soul
There were roses, roses, there were roses
And the tears of the people ran together
Now fear it filled the countryside, and fear filled every home
And late one night, a car came prowling round the Ryan Road
A Catholic would be killed tonight to even up the score
Oh Christ, it’s young MacDonald that they’ve taken from the door
«Isaac was my friend!» he cried, he begged them with his fear
But centuries of hatred have ears that cannot hear
«An eye for an eye» was all that filled their minds
And another eye for another eye, til everyone is blind
There were roses, roses, there were roses
And the tears of the people ran together
Now I don’t know where the moral is, or how this song should end
But I wonder just how many wars are fought between good friends
And the men who give the orders, well, they’re not the ones who die
It’s Scott and MacDonald and the likes of you and I
There were roses, roses, there were roses
And the tears of the people ran together
Songtekstvertaling
Een lied voor je vanavond, en het is niet om je verdrietig te maken
Of voor het toevoegen aan het verdriet van een vervloekt noordelijk land
Maar de laatste tijd heb ik nagedacht, en Ik wil er niet aan denken.
Ik zal je nu vertellen over twee goede vrienden. Ze waren allebei goede vrienden van
Mijne
Isaac Scott uit Derry, hij woonde net over de velden.
Een groot man voor de muziek en het dansen en de rollen
MacDonald kwam uit South Armagh om de jonge Agnes fair voor het gerecht te brengen.
Het was toen we elkaar ontmoetten op Ryan Road, en gelach vulde de lucht
Isaac was Protestant en Sean werd katholiek geboren.
Maar het maakte geen verschil, voor hun vriendschap was het sterk.
En soms ' s avonds toen we het geluid van trommels hoorden
We zeiden: "oorlog zal ons niet verdelen, we zullen altijd één zijn
Voor het land waarin onze vaders ploegen, de aarde is het hetzelfde
En de plaatsen waar we bidden zijn veranderd.
Naam.»
We spraken over onze vrienden die dood waren, we hoopten dat er niet meer zouden zijn.
Toen beseften we de tragedie die ons te wachten stond.
Er waren rozen, rozen, er waren rozen
En de tranen van de mensen renden samen
Het was op zondagochtend toen het vreselijke nieuws kwam.
Er was nog een moord gepleegd buiten Caplan town.
We wisten dat Isaac daar danste, we wisten dat hij van de band hield.
We hoorden dat hij dood was, en we konden het gewoon niet begrijpen.
We verzamelden ons bij zijn graf op een koude en regenachtige dag.
De dominee sloot net zijn ogen, en voor geen wraak bad hij
En degenen onder ons die hem kenden van Langs de Ryan Road.
Hij boog onze hoofden en zei Een gebed voor de rust van zijn ziel.
Er waren rozen, rozen, er waren rozen
En de tranen van de mensen renden samen
Vrees nu dat het het platteland vulde, en angst vulde elk huis
En laat op een avond kwam er een auto langs de Ryan Road.
Een katholiek zou vanavond gedood worden om de score gelijk te maken.
Oh Christus, het is de jonge MacDonald die ze hebben genomen van de deur
"Isaac was mijn vriend!"hij huilde, hij smeekte hen met zijn angst
Maar eeuwen van haat hebben oren die niet kunnen horen
"Een oog om een oog" was alles wat hun geest vulde
En nog een oog voor een ander oog, totdat iedereen blind is.
Er waren rozen, rozen, er waren rozen
En de tranen van de mensen renden samen
Nu Weet ik niet waar de moraal is, of hoe dit lied moet eindigen.
Maar ik vraag me af hoeveel oorlogen er gevochten worden tussen goede vrienden.
En de mannen die de bevelen geven, zijn niet degenen die sterven.
Het zijn Scott en MacDonald en de mensen zoals jij en ik.
Er waren rozen, rozen, er waren rozen
En de tranen van de mensen renden samen