Kate Wolf — Emma Rose songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Emma Rose" van Kate Wolf.

Songteksten

Gray-haired and flint-eyed, his sunburned face lined
Grandpa was a man of few words
He had a way of not wanting to say
Any more than he thought would be heard
The long years of living, day-to-day giving
Had carved out a map on his face
With little to lose, he’d learned how to choose
And his choices were easy to trace
He had the eyes of a painter
Heart of a maker of songs
His words fell like rain on the dry desert plain
Precious and so quickly gone
From a long line of teachers, white Baptist preachers
He was born with an Indian will
His quiet dark eyes, reading the light
As he rode in the low Osage hills
His school was the prairie, the sage, the wild berry
The quail, the wide open sky
The cottonwood thicket by the slow rolling river
The Redbud and the hot cattle drive
He had the eyes of a painter
Heart of a maker of songs
His words fell like rain on the dry desert plain
Precious and so quickly gone
There were days filled with thinking, nights with the drinking
For a lost love that raged like a storm
Oh, but how his eyes smiled, when he’d talk to a child
The rough hands so gentle and warm
His strong arms were brown, where the long sleeves
Rolled down, on his faded blue cotton shirt
When times got hard, he’d go out in the yard
And he’d cuss away some of his hurt
He had the eyes of a painter
Heart of a maker of songs
His words fell like rain on the dry desert plain
Precious and so quickly gone
Now the garden’s grown dusty, hand axe lies rusty
The door’s banging hard in the wind
Grandpa’s store is closed down, like most of the town
And it won’t be open again
And the big white car, sits out in the yard
Of the house he built solid and true
Oh, but I see his eyes, burning tonight
Like the stars in the sky he once knew
He had the eyes of a painter
Heart of a maker of songs
His words fell like rain on the dry desert plain
Precious and so quickly gone
His words fell like rain on the dry desert plain
Precious and so quickly gone

Songtekstvertaling

Grijs haar en flintogige ogen, zijn verbrande gezicht
Opa was een man van weinig woorden.
Hij had een manier om niet te willen zeggen
Net zo min als hij dacht dat hij gehoord zou worden.
De lange jaren van leven, van dag tot dag geven
Hij had een kaart op z ' n gezicht gekerfd.
Met weinig te verliezen, had hij geleerd om te kiezen
En zijn keuzes waren makkelijk te traceren.
Hij had de ogen van een schilder.
Hart van een maker van liedjes
Zijn woorden vielen als regen op de droge woestijnvlakte
Kostbaar en zo snel weg
Van een lange lijn van leraren, blanke Baptisten predikers
Hij is geboren met een Indiaanse wil.
Zijn stille donkere ogen, die het licht lezen
Terwijl hij reed in de lage heuvels van Osage
Zijn school was de prairie, de wijze, de wilde bes
De kwartel, de open hemel
The cottonwood thicket by the slow rolling river
De Redbud en het hete vee drijven
Hij had de ogen van een schilder.
Hart van een maker van liedjes
Zijn woorden vielen als regen op de droge woestijnvlakte
Kostbaar en zo snel weg
Er waren dagen gevuld met denken, nachten met het drinken
Voor een verloren liefde die woedde als een storm
Oh, maar hoe zijn ogen glimlachten, als hij met een kind praatte
De ruwe handen zo zacht en warm
Zijn sterke armen waren bruin, waar de lange mouwen
Opgerold, op zijn vervaagde blauwe katoenen shirt.
Als het moeilijk werd, ging hij de tuin in.
En hij zou wat van zijn pijn wegschuiven.
Hij had de ogen van een schilder.
Hart van een maker van liedjes
Zijn woorden vielen als regen op de droge woestijnvlakte
Kostbaar en zo snel weg
Nu is de tuin stoffig geworden, ligt de handbijl roestig
De deur bonkt hard in de wind
Opa ' s winkel is gesloten, zoals de meeste van de stad.
En het zal niet meer open zijn.
En de grote witte auto, zit in de tuin
Van het huis dat hij gebouwd heeft
Oh, maar ik zie zijn ogen branden vanavond
Zoals de sterren aan de hemel die hij ooit kende
Hij had de ogen van een schilder.
Hart van een maker van liedjes
Zijn woorden vielen als regen op de droge woestijnvlakte
Kostbaar en zo snel weg
Zijn woorden vielen als regen op de droge woestijnvlakte
Kostbaar en zo snel weg