Kate Price — Peaceweaver songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Peaceweaver" van Kate Price.

Songteksten

Upon a hill, above a town
A young girl sits, her head bowed down
Asking «when will it cease, this troubled time?»
And leave her land in peace
And in the spring, before their power
Into hear hair she weaves the flowers
And with open hand, she walks her land
Her destiny to find
It is arranged, the plans are set
Into a warring clan she’s wed
She’s a human bridge to stop the flow
Of blood upon their fields
With summer sun, she wears a crown
Her maidens dress now a foreign gown
And it’s her body she lays down
She’s a weaver of peace
But war returns, again and again
One battle claims her family’s men
Sons, husband, brothers, father, all
To each other swords they fall
With autumn wind upon the pyre
She weaves their arms before the fire
To set them free her sole desire
She’s a weaver of peace
And with the snow she takes her leave
To heal herself she sits to weave
A tapestry her tale to tell
And give her grief to time
Her long hair shorn as golden thread
She weaves a story of her dead
That those who see may choose peace instead
She’s a weaver of peace

Songtekstvertaling

Op een heuvel, boven een stad
Een jong meisje zit, haar hoofd buigt
Vragen: "Wanneer houdt het op, deze moeilijke tijd?»
En laat haar land met rust.
En in de lente, voor hun macht
In hoor haar weeft ze de bloemen
En met open hand, loopt ze over haar land
Haar lot om te vinden
Het is geregeld, de plannen zijn ingesteld
In een strijdende clan is ze getrouwd.
Ze is een menselijke brug om de stroom te stoppen.
Van bloed op hun velden
Met de zomerzon draagt ze een kroon.
Haar Maagden kleden zich nu als een buitenlandse jurk.
En het is haar lichaam dat ze neerlegt.
Ze is een wever van vrede.
Maar de oorlog keert steeds weer terug.
Eén slag eist de mannen van haar familie.
Zonen, echtgenoot, broers, Vader, allen
Aan elkaar vallen zwaarden
Met herfstwind op de brandstapel
Ze weeft hun armen voor het vuur.
Om hen te bevrijden van haar enige verlangen.
Ze is een wever van vrede.
En met de sneeuw gaat ze weg.
Om zichzelf te genezen zit ze te weven
Een wandtapijt haar verhaal te vertellen
En geef haar verdriet aan de tijd
Haar lange haar geschoren als gouden draad
Ze weeft een verhaal over haar dood
Dat zij die zien vrede mogen kiezen.
Ze is een wever van vrede.