Kate Miller-Heidke — Caught In The Crowd songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Caught In The Crowd" van Kate Miller-Heidke.
Songteksten
There was a guy at my school when I was in high school
We’d ride side by side in the morning on our bicycles
Never even spoken or faced each other
But on the last hill we’d race each other
When we reached the racks we’d each go our own way
I wasn’t in his classes, I didn’t know his name
When we finally got to speak he just stared at his feet
And mumbled a sentence that ended with 'James'
I was young and caught in the crowd
I didn’t know then what I know now
I was dumb, and I was proud
And I’m sorry
If I could go back do it again
I’d be someone you could call friend
Please, please believe that I’m sorry
Well he was quite a big guy, kinda shy and quiet
When the kids called him weird he didn’t try to deny it Every lunchtime he’d spend walking by himself
Round the boundary of the grounds til he heard the bell
Well one day I found him, joined him on his walk
We were silent for a while until we started to talk
I told him my family were fighting in court
He said his step-dad and him always fought
We talked about music, he was into punk
Told me all the bands that I liked were junk
I said I’d never heard the songs the sex pistols sang
I laughed back at him and then the bell rang
I was young and caught in the crowd
I didn’t know then what I know now
I was dumb, and I was proud
And I’m sorry
If I could go back do it again
I’d be someone you could call friend
Please, please believe that I’m sorry
It was after school in the afternoon
The corridors were crowded as we came out of the rooms
Three guys I knew pushed him into the cement
Threw away his bag and said he had no friends
He yelled that he did and he looked around
Tried getting up but they pushed him on down
That’s when he saw me, called out my name
And I turned my back, and just walked away
Yeah I turned my back, and just walked away
I was young and caught in the crowd
I didn’t know then what I know now
I was dumb, and I was proud
And I’m sorry
If I could go back do it again
I’d be someone you could call friend
Please, please believe that I’m sorry
Please, please believe that I’m sorry
Songtekstvertaling
Er was een jongen op mijn school toen ik op de middelbare school zat.
We reden ' s morgens naast elkaar op onze fiets.
Nooit gesproken of tegenover elkaar gestaan
Maar op de laatste heuvel racen we tegen elkaar.
Toen we bij de rekken kwamen, gingen we allemaal onze eigen weg.
Ik zat niet in zijn klas, Ik wist zijn naam niet.
Toen we eindelijk konden spreken staarde hij naar zijn voeten.
En mompelde een zin die eindigde met 'James'
Ik was jong en gevangen in de menigte.
Ik wist toen niet wat ik nu weet.
Ik was dom en ik was trots.
En het spijt me.
Als ik terug kon gaan, doe het dan nog eens.
Ik zou iemand zijn die je vriend zou kunnen noemen.
Geloof alsjeblieft dat het me spijt.
Hij was nogal een grote vent, een beetje verlegen en stil.
Toen de kinderen hem raar noemden, ontkende hij het niet elke middag dat hij alleen liep.
Rond de grens van het terrein tot hij de bel hoorde.
Op een dag vond ik hem, ging met hem wandelen.
We waren een tijdje stil totdat we begonnen te praten.
Ik vertelde hem dat mijn familie vocht in de rechtbank.
Hij zei dat zijn stiefvader en hij altijd ruzie hadden.
We hadden het over muziek, hij hield van punk.
Zei me dat alle bands die ik leuk vond rommel waren.
Ik zei dat ik de liedjes die de Sex pistols zongen nog nooit had gehoord.
Ik lachte hem uit en toen ging de bel.
Ik was jong en gevangen in de menigte.
Ik wist toen niet wat ik nu weet.
Ik was dom en ik was trots.
En het spijt me.
Als ik terug kon gaan, doe het dan nog eens.
Ik zou iemand zijn die je vriend zou kunnen noemen.
Geloof alsjeblieft dat het me spijt.
Het was na school in de middag.
De gangen waren druk toen we uit de kamers kwamen.
Drie mannen die ik kende duwden hem in het cement.
Gooide zijn tas weg en zei dat hij geen vrienden had.
Hij schreeuwde dat hij dat deed en hij keek rond
Ik probeerde op te staan, maar ze duwden hem naar beneden.
Toen zag hij me en riep hij mijn naam.
Ik draaide me om en liep weg.
Ja, Ik draaide me om en liep gewoon weg.
Ik was jong en gevangen in de menigte.
Ik wist toen niet wat ik nu weet.
Ik was dom en ik was trots.
En het spijt me.
Als ik terug kon gaan, doe het dan nog eens.
Ik zou iemand zijn die je vriend zou kunnen noemen.
Geloof alsjeblieft dat het me spijt.
Geloof alsjeblieft dat het me spijt.