Kate Mann — The Flower and the Gentle Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Flower and the Gentle Man" van Kate Mann.
Songteksten
A gentle man
made out of stone
He spent his days
and nights alone
And every now and then
it made him feel
like crying
he’d forgotten how to pray
but on that coldest winter day
he asked the Lord
to show him something
sure of dying (?)
Time went by
just like before
Until a knock upon his door
it was then he noticed
that the sun was shining
there was a flower
standing there
her sweet sweet smile and yellow hair
He couldn’t move but
he swore his heart was flying
He said
«Flower please come in»
«I won’t ask you where you’ve been»
«It's cold outside»
«Come sit by my fire»
«I'll keep you warm»
«Let me keep you warm»
He thanked the stars above
each day
for the chill they’d sent his way
he gave her water that he’d brought up from the well
they loved each other in the sun
he felt his life was just begun
he finally had a happy ending
he could tell
he said
«Flower you’re all that I need»
«the most beautiful flower I’ve seen»
«take my hand»
«promise me»
«oh never leave don’t ever leave»
Time went by
just like it does
soon he’d forgotten how it was
the Flower thirsted
and she wilted
and she sighed
He didn’t see her petals fall
Ignored the writing on the wall
then one day he found
she’d withered and she died
He cried
«Flower please come back to me!»
«I'll give you whatever you need!»
But the flower blew off
in the autumn breeze
every last petal
every last seed
the gentle man
made out of stone
he spent his days
and nights alone
and every now and then
it made him feel
like crying
Songtekstvertaling
Een zachtaardige man.
gemaakt van steen
Hij bracht zijn dagen door.
en nachten alleen
En zo nu en dan
het liet hem voelen
zoals huilen.
hij was vergeten hoe te bidden.
maar op die koudste winterdag
hij vroeg de Heer
om hem iets te laten zien.
zeker van sterven (?)
De tijd ging voorbij
net als vroeger.
Tot een klop op zijn deur
toen merkte hij het.
dat de zon scheen
er was een bloem.
daar staan
haar lieve glimlach en geel haar
Hij kon zich niet bewegen maar
hij zwoer dat zijn hart vloog.
Hij zei:
"Bloem, kom binnen.»
"Ik zal je niet vragen waar je geweest bent»
"Het is koud buiten»
"Kom bij mijn vuur zitten»
"Ik hou je warm»
"Laat me je warm houden»
Hij bedankte de sterren boven
elke dag
voor de kou die ze hem stuurden
hij gaf haar water dat hij uit de put had gehaald.
ze hielden van elkaar in de zon.
hij voelde dat zijn leven net begonnen was.
hij had eindelijk een gelukkig einde.
hij kon het zien.
hij zei:
"Bloem jij bent alles wat ik nodig heb»
"the most beautiful flower I' ve seen»
"neem mijn hand»
"beloof me»
"Oh nooit weggaan ga nooit weg»
De tijd ging voorbij
net als het doet.
al snel was hij vergeten hoe het was.
de bloem dorsted
en ze verwelkte
en ze zuchtte
Hij zag haar bloemblaadjes niet vallen.
Het schrijven op de muur genegeerd
op een dag vond hij
ze was verdord en ze stierf.
Hij huilde.
"Bloem, kom alsjeblieft terug naar mij!»
"Ik geef je alles wat je nodig hebt!»
Maar de bloem blies af
in de herfstbries
elke laatste blaadje
elk laatste zaadje
the gentle man
gemaakt van steen
hij bracht zijn dagen door.
en nachten alleen
en zo nu en dan
het liet hem voelen
zoals huilen.