Katatonia — Velvet Thorns (Of Drynwhyl) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Velvet Thorns (Of Drynwhyl)" van Katatonia.
Songteksten
Ten Strings of Darkness on a Violin Sad
I watch the Mountains where the Frost begins
The Northern Storm is Guiding me To the Forest
Silently the Nightbirds fly
Their last scream my eternal Dirge
Under the Fullmoon a Funeral
In the Forest
Still I walk with open wounds but the Third is now
Rising
Through the ashes of a Dying Love a new soul is born
I watch the feathers like Snow in the Winter
The Angels that fell, splendid to rape
Tall are the shadows that dance before me As they
Shows the way to the Dawn
An Autumn forest that never reach
Condemned to Sorrow
Chasing the Wind / Like a Spirit fly
Through the Autumn trees / Towards the Sky
Hoofs are pounding / In the clouds above
The Chariot of Sorrow / Watch me die
Hear the Violin / So sad and blackened
Like a Breeze / The songs of Drynhwyl
Chasing the wind / Like my spirit die
Dreaming of the Queen / The queen of roses
Now they die, Pure Sorrow flow
My Souls Funeral, Too close to the End
Now they Die, Purest blood pours
Forever Die, but I must…
I must Die
Through the Sky
And the Forest
Follow the Wind, go North my Child
To the purest of Winters
Go to the Forest that never Ends
There you’ll find your fate
And to the North I rode, on the coldest of winds
I watched the Mountains where the frost begun
Where no Angels ever dare to tread
Where Death is all mine
At last I found the Throne of Bereavement
Grim and bleak raised to the Sky
The Velvet Thorns of Drynhwyl are mine
And so are death and sadness
See…
My final Sacrfice
In the trees you will hear my voice
Ever calling ever falling
Ten Strings of Darkness on a Violin Sad
Flowing tunes on Autumn Funeral
Ashes spread in the Northern Storm
Songtekstvertaling
Tien Snaren duisternis op een viool triest
Ik kijk naar de bergen waar de vorst begint
De noordelijke Storm leidt me naar het bos.
Stilletjes vliegen de nachtvogels.
Hun laatste schreeuw mijn eeuwige klaagzang
Onder de Fullmoon een begrafenis
In het bos
Nog steeds loop ik met open wonden maar de derde is nu
Rising
Door de as van een stervende liefde wordt een nieuwe ziel geboren
Ik kijk naar de veren als sneeuw in de Winter
De engelen die vielen, prachtig om te verkrachten
Lang zijn de schaduwen die voor me dansen als ze
Toont de weg naar de dageraad
Een herfstbos dat nooit bereikt
Veroordeeld tot verdriet
Jagen op de Wind / als een Geestenvlieg
Door de herfstbomen / naar de hemel
Hoeven bonzen / in de wolken boven
De strijdwagen van verdriet / Zie Me sterven
Hoor de viool / zo verdrietig en zwart
Als een briesje / de liedjes van Drynhwyl
Jagen op de wind / zoals mijn geest sterven
Dromen van de koningin / de koningin van de rozen
Nu sterven ze, puur verdriet stroomt
Mijn ziel begrafenis, te dicht bij het einde
Nu sterven ze, zuiverste bloed giet.
Voor altijd sterven, maar ik moet…
Ik moet sterven.
Door de lucht
En het bos
Volg de Wind, Ga naar het noorden Mijn Kind
Op de zuiverste Winters
Ga naar het bos dat nooit eindigt
Daar zul je je lot vinden.
En in het noorden reed ik, op de koudste Wind
Ik keek naar de bergen waar de vorst begon
Waar geen engelen ooit durven te betreden
Waar de dood helemaal van mij is
Eindelijk vond ik de troon van rouw.
Grimmig en somber opgeheven naar de hemel
De Fluwelen doornen van Drynhwyl zijn van mij.
En dood en verdriet ook.
Zien…
Mijn laatste Sacrfice.
In de bomen zul je mijn stem horen
Ever calling ever falling
Tien Snaren duisternis op een viool triest
Stromende liedjes op Herfstbegrafenis
As verspreid in de noordelijke Storm