Kastelruther Spatzen — Der alte Mann songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der alte Mann" van Kastelruther Spatzen.
Songteksten
Ganz verlassen in einem Haus aus Stein,
da lebte einst dort ein Mann ganz allein.
Und niemand hatte ihn hier je gekannt,
bis ich ihn dort alleine fand.
Ein armer Mann, er war in tiefer Not.
Er hatte nichts, nicht mal sein täglich Brot.
Und sein Gesicht war blaß, karg und schmal.
das Leben hier schien eine Qual.
Der alte Mann in seiner Einsamkeit,
er war so arm, doch voll Zufriedenheit.
Den alten Mann, den habe ich gekannt,
doch seinen Namen hat er mir nie genannt.
Er sprach zu mir: «Ich bin schon lange hier,
und niemals kam ein Mensch wie du zu mir.
Hier hab' ich Ruhe, hier gibt’s keinen Streit.
Nur Einsamkeit — hab' es nie bereut.
Mein lieber Freund, du hast es ehrlich g’meint,
doch geh' jetzt fort, und laß mich hier allein.
Und sag' es niemand, daß du mich geseh’n
vielleicht kannst du mich jetzt versteh’n.»
Ein armer Mann, er war in tiefer Not.
Er hatte nichts, nicht mal sein täglich Brot.
Und sein Gesicht war blaß, karg und schmal.
das Leben hier schien eine Qual.
Der alte Mann in seiner Einsamkeit,
er war so arm, doch voll Zufriedenheit.
Den alten Mann, den habe ich gekannt,
doch seinen Namen hat er mir nie genannt.
Songtekstvertaling
Volledig verlaten in een stenen huis,
er woonde eens een man helemaal alleen.
En niemand had hem hier ooit gekend.,
totdat ik hem daar alleen vond.
Een arme man, hij was in diepe nood.
Hij had niets, zelfs zijn dagelijks brood niet.
En zijn gezicht was bleek, onvruchtbaar en smal.
het leven hier leek doodsangst.
De Oude man in zijn eenzaamheid,
hij was zo arm, maar vol van tevredenheid.
De Oude man die ik kende,
maar hij heeft me nooit zijn naam verteld.
Hij zei tegen me, " Ik ben hier al een lange tijd,
en nooit kwam een man als jij naar mij toe.
Hier heb ik vrede, hier is geen ruzie.
Alleen eenzaamheid. nooit spijt van gehad.
Mijn beste vriend, je moet eerlijk zeggen,
maar ga nu weg en laat me hier met rust.
En zeg tegen niemand dat je mij ziet.
misschien kun je me nu begrijpen.»
Een arme man, hij was in diepe nood.
Hij had niets, zelfs zijn dagelijks brood niet.
En zijn gezicht was bleek, onvruchtbaar en smal.
het leven hier leek doodsangst.
De Oude man in zijn eenzaamheid,
hij was zo arm, maar vol van tevredenheid.
De Oude man die ik kende,
maar hij heeft me nooit zijn naam verteld.