Karpatt — Les canards en plastique songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les canards en plastique" van Karpatt.
Songteksten
Plus rien ne bouge, tous les curieux retiennent leur respiration
Silence de mort autour du stand, c’est Jacky qui tape le carton
Il cligne un œil, presse la détente et il explose tous les ballons
Avec son chapeau, ses santiags, au Luna Park, c’est l’attraction
Il les entend, ceux qui rigolent, mais il fait même plus attention
Il gagne un canard en plastique sous des bravos de compassion
Et puis il rentre à la maison offrir le trophée à sa mère
Qui est si fière de son fiston: le portrait craché de son père
Parce que papa, il aimait les bêtes, il avait même ramené d’Indo
Un joli couple de bengalis, ils sont derrière sur la photo
Jacky, il aurait bien voulu, lui aussi, rentrer dans l’armée
Courir le monde, voir du pays, faire des cartons pour de vrai
Mais il entend rien d’une oreille alors il s’occupe de maman
Il lui ramène des peluches, des girafes, des éléphants
Dans l’salon y a une télé, des cendriers en céramique
Une montagne de peluches et des canards en plastique
Et puis le soir, quand il s’endort et qu’il entend sa pauv' maman
Pleurer de l’autre côté du mur, il se demande évidemment
Si c’est d’sa faute si elle est triste, pourquoi elle est plus comme avant
Il met les mains sur ses oreilles si fort qu’il l’entend plus vraiment
Et ça lui fait tellement mal, si mal, qu’il sent plus la douleur
Il voit des images dans sa tête qu’il comprend pas, qui lui font peur
«Et si elle venait avec moi, demain, comme elle serait contente
J’lui montrerais le stand de tir demain, comme elle serait contente !»
Le lendemain, elle est jolie, avec sa robe de couleurs
Elle a fini par bien vouloir m’accompagner, maintenant j’ai peur
De les rater tous ces ballons, j’vais lui montrer que j’suis gentil
Pourquoi ils bougent tant ces ballons? C’est pas normal
Et puis ce bruit, que d’habitude j’entendais pas, y a des milliers de gens
autour
Ils vont faire pleurer ma maman, j’peux pas la décevoir le jour
Où elle est venue avec moi !
Alors il presse la détente, un peu trop vite, un peu pour elle
Un peu pour calmer son attente
Plus rien ne bouge, tous les curieux, retiennent leur respiration
Silence de mort autour du stand, il a manqué tous les ballons
Et il sait bien qu' c’est pas d 'sa faute, qu' c’est les autres qu’ont fait du
bruit
Mais il est tellement triste quand il la voit s'éloigner sans lui
Elle va pleurer à la maison, rien ne sera plus jamais comme avant
Il met les mains sur ses oreilles, si fort, qu’il souffre plus vraiment
Et ça lui fait tellement mal, si mal qu’il sent plus la douleur
Il voit ces images dans la tête, qui lui reviennent, qui lui font peur
Alors il tourne le fusil vers ceux qu’ont fait pleurer sa mère
Vers ceux qui parlent dans son dos, pour mettre fin à son calvaire
Et il ajuste tous ces ballons qui font du bruit, qui pleurent, qui courent
Qui tombent, qui geignent, qui rebondissent, il les explose tour à tour
«Vous voyez bien que j’suis l’meilleur, j’suis presque aussi bon que mon père !
C’est juste pour une histoire d’oreille que j’suis pas allé à la guerre !»
Et puis il rentre à la maison, déçu qu’elle ait pas vu la suite
Et sur la montagne de peluches, dépose un canard en plastique…
Songtekstvertaling
Niets beweegt meer, alle nieuwsgierigen houden hun adem in.
Stilte van de dood rond de stand, Het is Jacky die het karton tikt
Hij knipoogt, drukt op de trekker en explodeert alle ballonnen.
Met zijn hoed, SES santiags, in Luna Park, is het de attractie
Hij hoort hen, zij die lachen, maar hij let er nog meer op.
Hij wint een plastic eend onder moedig mededogen.
En dan komt hij thuis om de trofee aan zijn moeder te geven.
Die zo trots is op haar zoon: het spat portret van haar vader
Omdat papa van beesten hield, bracht hij zelfs terug uit Indo.
Een leuk stel bengalis, ze staan achter op de foto.
Jacky had ook graag in het leger gezeten.
Run the world, see the country, make cartons for real
Maar hij hoort niets van één oor, dus zorgt hij voor mama.
Hij brengt haar zacht speelgoed, giraffen, olifanten
In de woonkamer is een TV, keramische Asbakken
Een berg van pluizige en plastic eenden
En dan ' s avonds, als hij in slaap valt en zijn arme moeder hoort
Huilend aan de andere kant van de muur, vraagt hij zich af
Als het haar schuld is als ze verdrietig is, waarom is ze dan meer zoals vroeger?
Hij legt z 'n handen zo hard op z' n oren dat hij het beter kan horen.
En het doet zo veel pijn, zo erg, dat hij de pijn niet meer voelt.
Hij ziet beelden in zijn hoofd die hij niet begrijpt, die hem bang maken.
"En als ze morgen met me mee zou gaan, hoe gelukkig zou ze zijn
Ik zou haar morgen de shooting booth laten zien, hoe gelukkig ze zou zijn !»
De volgende dag, is ze mooi, met haar jurk van kleuren
Ze wilde uiteindelijk met me mee, nu ben ik bang.
Om al die ballonnen te missen, zal ik hem laten zien dat ik aardig ben.
Waarom bewegen die ballonnen zo veel? Dat is niet normaal.
En dan dit geluid, dat ik meestal niet hoorde, zijn er duizenden mensen
rond
Ze gaan mijn moeder laten huilen, Ik kan haar niet teleurstellen op de dag
Waar ze met mij mee kwam !
Dus hij drukt op de trekker, een beetje te snel, een beetje voor haar
Een beetje om haar te kalmeren.
Niets beweegt meer, allemaal nieuwsgierig, houd hun adem in
Doodstil stilte rond de tribune, hij miste alle ballonnen
En hij weet dat het niet zijn fout is, dat het de anderen zijn die de
lawaai
Maar hij is zo verdrietig als hij haar ziet weggaan zonder hem.
Ze zal thuis huilen, niets zal ooit zijn zoals voorheen
Hij legt zijn handen op zijn oren, zo hard, dat hij echt meer lijdt
En het doet zo veel pijn, zo erg dat hij de pijn niet meer voelt.
Hij ziet deze beelden in zijn hoofd, die naar hem terugkeren, die hem bang maken.
Dus hij richt het pistool op degenen die zijn moeder aan het huilen maakten.
Tot degenen die achter zijn rug spreken, om een einde te maken aan zijn beproeving.
En hij past al die ballonnen aan die lawaai maken, die huilen, die rennen
Wie valt, wie zeurt, wie stuitert, hij explodeert ze op hun beurt
"Je kunt zien dat ik de beste ben, ik ben bijna net zo goed als mijn vader !
Het is gewoon voor een verhaal dat ik niet naar de oorlog ben gegaan !»
En dan komt hij thuis, teleurgesteld dat ze niet de volgende zag
En op de berg van pluis, legt een plastic eend…