Карандаш — Дома songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дома" van Карандаш.
Songteksten
Вокруг всё слишком правильно.
И кажется, даже, что меня способна зацепить лишь какая-то лажа.
Типа поездки в метро, вид многоэтажек.
И быть таким трезвым, среди друзей обгашенных.
Поэт по глупости, гражданин по бумажкам.
Я въеду в рай на внедорожнике с пустым багажником.
Ведь не собрал в него ничего, чтобы стать старше.
Всё потому что, приходилось собирать упавшие.
В толпе амбициозных, губу раскатавших.
Привязанных к трубе Москвы, строительной стяжкой.
За этим третим десятком, так и не став важным.
Мои счёты, всё же не лопнут, как пару фисташек.
Крепок и тяжек, я винтик, одна из сошек.
Пусть даже, как машина, под налог на роскошь.
Я обожаю сесть в метро, а кто-то кошек.
Мне нравится что-то не то, вместо хорошего.
Дома, не говори со мной, будто я силеба.
Дома, 16-й этаж, для меня, как небо.
Дома, цепляюсь в жизни горло, долбанная зебра.
Здесь никто не выясняет, стал последним или первым.
Даже у хороших парней, бывает плохо с репом.
Не важно на каком ты курсе, важно в каком ты рейсе.
Жизнь, билеты, и иногда только на троллейбус.
На вопрос, где ты работаешь, только не смейся.
До сих пор роняю — в Лоджике или Кубейсе.
Мир большой, раскрашенный, как Nicki Minaj.
Репер всё больше книжный, фильтр всё больше сажевый.
Я не откликнусь однажды, на имя «Карандаш».
Но не потому что стыдно, а потому страшно.
Не хочу менять свою жизнь, на что-то хорошее.
Хорошее — либо незаконно, либо недёшево.
Люди потянулись, надо быть сложным.
Без крыши и при тормозах, как новый Porsche.
Отлично собранным, в обслуге чтобы тратить край.
И говорить именно то, что ждёт целевая.
Любовь спасёт мир, меня же бросит умирать.
И похоже, где она всё это сделает, я знаю.
Songtekstvertaling
Alles is te correct.
En het lijkt zelfs, dat ik alleen maar verslaafd kan raken aan een soort rotzooi.
Soort reis naar de metro, soort hoge gebouwen.
En zo nuchter zijn, onder vrienden obgashennykh.
Een dichter van domheid, een burger op papier.
Ik rijd Paradise in een SUV met een lege kofferbak.
Ik heb er niets in verzameld om ouder te worden.
Allemaal omdat ik de gevallen moest verzamelen.
In de menigte van ambitieuze, lippenroller.
Vastgebonden aan de Moskouse pijp, constructie afgeschermd.
Voor deze derde tien, zonder belangrijk te worden.
Mijn rekeningen zullen niet barsten als een paar pistachenoten.
Sterk en zwaar, ik ben een radertje, een van de tweevoeters.
Zelfs als, zoals een auto, onder de luxe belasting.
Ik stap graag in de metro, en sommige mensen houden van katten.
Ik hou van iets verkeerd in plaats van goed.
Thuis, praat niet tegen me alsof ik silaba ben.
Thuis is de 16e verdieping als de hemel voor mij.
Thuis, klampt zich vast aan de keel van het leven, verdomde Zebra.
Hier komt niemand erachter of hij de laatste of de eerste was.
Zelfs met goede jongens kan het slecht zijn met rapen.
Het maakt niet uit op welke koers je zit, het maakt niet uit op welke vlucht je zit.
Leven, tickets, en soms alleen op de trolleybus.
Als ik je vraag waar je werkt, lach dan niet.
Nog steeds logike of Cubase.
De wereld is groot, geschilderd als Nicki Minaj.
Het referentiepunt is meer en meer boekachtig, het filter is meer en meer roet.
Ik zal op een dag niet reageren op de naam "potlood".
Maar niet omdat het gênant is, maar omdat het eng is.
Ik wil mijn leven niet veranderen voor iets goeds.
Goede dingen zijn illegaal of duur.
Mensen hebben contact gezocht, je moet moeilijk zijn.
Zonder dak en remmen, als een nieuwe Porsche.
Perfect gemonteerd, in dienst om de rand door te brengen.
En zeg precies wat er op je wacht.
Liefde zal de wereld redden, maar het zal me laten sterven.
En het lijkt erop dat ik weet waar ze het gaat doen.