Kansas — Excerpt From Lamplight Symphony songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Excerpt From Lamplight Symphony" van Kansas.

Songteksten

On a winter’s nigt, stars are cold and bright in the sky,
The slumber of the earth is pure and deep
From a distant wood, drifts the echo of a beast
The old man stirs and wakens in the night
He stands before his window gazing at the grave
Forgotten dreams are flashing through his weary mind
And though his life is empty, he pretends that she’s still there
With hunger in his soul, he yearns for love and life gone by,
With memories his one and only joy
All he has to give, he would give to bring back the life,
And raise the one who lies beneath the snow
He lights a lamp and looks at pictures of the past
The faces of their youth still glow with new-found love,
But the picture’s faded, and time has stolen youth away
With a spoken word that he thought he heard from her lips,
He felt another presence in the room,
He was filled with fear but filled with joy he arose
And turned to face the image that he knew
She stood before him and her hand reached out for his
A peaceful light shone in her eyes
She said she’d come to soothe him, and someday they’d be as one
She began to fade and her image disappeared,
So he was left alone to face the night,
Never in his life, had he been so held in awe,
As he faced the apparition of his wife
He stood before the window gazing at the grave,
And with a lightened heart he saw the first of dawn,
He knew that she was waiting, that someday they’d be as one

Songtekstvertaling

In de winter zijn de sterren koud en helder aan de hemel,
De sluimer van de aarde is zuiver en diep
Uit een afgelegen bos, drijft de echo van een beest
De Oude man wordt wakker in de nacht
Hij staat voor zijn raam te staren naar het graf.
Vergeten dromen flitsen door zijn vermoeide geest
En hoewel zijn leven leeg is, doet hij alsof ze er nog is.
Met honger in zijn ziel, verlangt hij naar liefde en leven voorbij,
Met herinneringen zijn enige vreugde
Alles wat hij te geven heeft, zou hij geven om het leven terug te brengen.,
En verhoog degene die onder de sneeuw ligt
Hij steekt een lamp aan en kijkt naar foto ' s van het verleden.
De gezichten van hun jeugd gloeien nog steeds met nieuw gevonden liefde,
Maar de foto is vervaagd, en de tijd heeft de jeugd weg gestolen.
Met een gesproken woord dat hij dacht te horen van haar lippen,
Hij voelde een andere aanwezigheid in de kamer.,
Hij was vervuld van angst maar vervuld van vreugde stond hij op
En draaide zich om naar het beeld dat hij kende
Ze stond voor hem en haar hand reikte naar hem.
Een vredig licht scheen in haar ogen
Ze zei dat ze zou komen om hem te kalmeren, en op een dag zouden ze als een
Ze begon te vervagen en haar beeld verdween.,
Dus hij werd alleen gelaten om de nacht onder ogen te komen.,
Nog nooit in zijn leven, had hij zo ontzag gehad,
Terwijl hij geconfronteerd werd met de verschijning van zijn vrouw
Hij stond voor het raam te staren naar het graf.,
En met een verlicht hart zag hij de eerste van de dageraad,
Hij wist dat ze wachtte, dat ze op een dag als één zouden zijn.